sevgili günlük

Dediğine göre, kalbi pare pare eden kaybın yası hakkıyla tutulup, duygular utanmadan, korkmadan, ertelenmeden do­ya doya yaşandıysa, şimdi sırada barışma faslı vardı. Gide­nin ardından yapılması gereken, onun hayatımızdaki varlı­ğıyla el sıkışıp medenice ayrılmak, sonra da yokluğuyla barış imzalamaktı.
Hangi tür kitapları seviyorsun? 🔎 Polisiye 💕 Romantik 🚀 Bilim Kurgu 🏰 Fantastik 📖 Klasik 🧠 Kişisel Gelişim 🏛️ Tarih 😱 Gerilim
Onu dinlerken insan bir omuz bulsa yaslanır, diz bulsa uzanır, ılık süt kıvamında şefkatli uykulara dalardı.
Demek ki aşk elemi, artık kalbimin tek sahibi değildi.
nefes almanın yaşamak sayılmayacağı­nın canlı kanıtı gibiydim
Yan yana oturuyor fakat konuşmuyorduk. Çok şey söylemek istiyordum aslında. Ama çok şey söylemek gelince içinden, susmalıydı insan. Birine çok şey söylemek istemek, o birini haddinden fazla önemsemekti çünkü. Böyle aşırı önemseyen, kaybetmemek için ne yapacağını bilemezdi. Hata üstüne hata yapardı o yüzden. Ve sonunda muhakkak kaybederdi.