Öyle bir özgürlük ki bu, insana canının istediğini yaptırır, arsızca, utanmazca. Ne tuhaftır, insanın en özgür olduğunu sandığı anda, isteklerinin en büyük esiri olması.
Özgür, ama “ne”den?
Özgür, ama neye?
Sahi, nasıl yaklaşılır özgürlüğe?
Başkalarını umursamaksızın avazın çıktığı kadar bağırarak mı?
.
.
.
Apartmandaki komşunun hiç bitmeyecekmiş gibi gelen çığırmaları üzerine