bamdiyar
@loveforreading
Sıradan, hatta neredeyse ortalamanın altındaymışçasına başlayıp bir başyapıt olarak biten bir kitap yazmış Albert Camus.
Okurken karakterin düşüncelerini, ne yaşamış da bu kadar umursamaz olmuş diye merak ediyorsunuz.
Tahmin yürütüyorsunuz:
Tek bildiğiniz, gençken bu karakterin hırslı olduğu ama büyüdükçe yaşama sevincini kaybetmiş olması ve bu duruma alışmasından dolayı hayata karşı aşırı hissizleşmesi.
Kendisini anlamıyor, hatta anlamayı önemsiz buluyor...
O kadar hissizleşmiş ki bir adamı öldürmüş olması bile ayıltmıyor onu; uyumuş hislerini canlandırabilen tek şey idam edileceğini anlamak oluyor...ama bunu da kabulleniyor.
Kabulleniyor çünkü ona göre ''ha otuz yaşlarında ölmüşsün ha yetmiş''... (sayfa 102)
Doyamadık 110 sayfalık kitaba Camus, keşke biraz daha anlatsaydın bize bu yabancıyı, onu iyice sindirseydik ve daha çok anlama rütbesine ulaşsaydık...
Eline sağlık, Albert Camus.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Suyunun şırıltısına kavuşmak, güneşten, çabalamaktan, kadınların gözyaşlarından kaçıp kurtulmak, gölgeye ve onun dinginliğine erişmek istiyordum.
Duydukları hoşuna gitmemiş gibiydi, hep kaçamak yanıt verdiğimi, hiç hırslı olmadığımı, bunun da iş hayatında felaket demek olduğunu söyledi.
Tuhaf biri olduğumu, beni hiç şüphesiz bu yüzden sevdiğini ama belki de günün birinde yine aynı sebepten ötürü benden nefret edeceğini mırıldandı.