Bir gün ona bebek gibi davrandığını ama büyükmüş gibi acı çikolata yediğini söylemiştim. "Tatlıları da seviyorum," demişti. Neden hiç tatlı olanları yemediğini sormuştum. "Çünkü onları sen seviyorsun," diye cevaplamıştı beni.
Açelya tatlı çikolataları bilerek bana bırakıyordu.
Çünkü ev sessizdi. Bazen soğuk. Karanlık. Yalnız.
Ama birine sahip olduğunda, o biri olduğunda; evin onun olduğu yerdi. Nereye gidersen git, başka bir yerde olmak istemeyecektin.