Siz de yazarsınız, yazarken de sevginin trajedi veya başarısızlık değil armağan olduğunu fark edersiniz.
İlk sevdiğiniz insanı anımsarsınız çünkü size sevip sevilebildiğinizi; bu dünyada sadece sevginin hak edildiğini; sevgi sayesinde ve sevgi yüzünden olduğunuz insan olduğunuzu size gösterir, göstermekle de kalmaz, kanıtlar.
Orada uzanırken onu hayat boyu sevebileceğimi düşünüyordum. Birbirimizi seviyorduk aslında... Belki hiç dile getirmemiştik, belki gönlümüzü kaptıramıyorduk ama ne olursa olsun hissediyorduk. Onu seviyordum ve diyordum ki kendi kendime, belki de onu bir daha hiç göremem ve içimde hep onun özlemi olur, ne feci bir şey.