Dengesiz duygu dağılımı konusunda dikkat etmen gereken her şey, içinde
duygularını bekletmemen gerektiğidir. İçinde biriken güzel şeyleri de, kötü
şeyleri de kocaman olmadan karşı tarafa ifade etmelisin.
Çünkü birisi bize surat astığında, öfke gösterdiğinde, haksızlık
yaptığında ya da kötü davrandığında hem olayın bize yaşattığı kötü hissi hem de
olaya sanki biz sebep olmuşuz ya da bizden kaynaklanıyormuş gibi baktığımız
için üzerimize aldığımız suçluluk hissini yaşarız. Halbuki birisi sana kötü
davranıyorsa, bu durum onun kendi içindeki süreçlerle, kendi kompleksleriyle
ilgili olabilir. Orada sen değil de başka biri olsaydı ona da kötü davranırdı o kişi.
Diyelim ki işin sonu her halükârda kötü bitecek. O zaman iki ihtimal var: Ya
şu anın keyfini çıkarırsın ve problemle karşılaşınca üzülürsün ya da şu anını da
mahveder ve olayla karşılaşınca yine üzülürsün.
Herhangi bir kötü olay yaşadığın zaman, ne kadar da kötü şeyler yaşadığını
düşünüp, mahvoldum demek yerine, geçmişine bir dön bak bakalım, orada şu an
yaşadığına benzer bir olay bulabilecek misin? Geçmişte bu konuyu nasıl
çözdüğünü hatırlamak sana çok yardımcı olacaktır.