açıkcası... bana ters köşe olaağımı söylediğinde edebiyat öğretmenime inanmamıştım ama son sayfasına kadar beklemediğim her şeyi bana yaşattı. fakat insanların ahlak çerçevesi içerinde bu kitabı yorumlamalarını anlamsız buluyorum. çünkü burada tartışılan şeyin o terimin olmadığı açıkca sunuluyor. kitabın psikolojik analizi karakter gelişimi ve çokca unsur ezilerek günümüz değerlerince yargılanması yazara adeta bir hakaret... tekrar beğendiğimi severek söylüyorum, arada bu tarz ters köşeler okuyup sirkelenmek gerek
hayatımın normal akışına oldukça dalgalanma yaratmıştı bu kitap sağolsun... okurken sanki satırlar bir adet dizi serisine dönüşüyordu. bazen sıkan tarafları olmadı değil ama akıcılığını her zaman korudu benim için -hatta arkadaşım sürekli elinden bırak bize katıl derdi- başrolun yaşadığı karakter gelişmesini izlemek oldukça gurur vericiydi. bir süre sonra onunla üzülmeye onunla gülmeye başlamıştım. unutmayacağım bir hikaye oldu benim içim :) umarım ilerde filmi veya tiyatrosu kitabı kadar anlamlı ve güzel olur.