Arkadaşlar, burada tweet atar gibi bir şey yazmayı çok sevmem ama bir şeyi sadece bir kere yazmak istedim. Konu şudur ki; ben kitap okumayan, kitapla ilişki içerisinde olmayan, yalnızca alıntı paylaşan, etkileşim peşinde olduğu bariz olan, onu bunu retweet edip, hiçbir emek sarf etmeden bir persona oluşturma çabasında olanları takip etmem, iletişim içerisinde de olmam. O sebeple lütfen benimle bunu dikkate alarak etkileşim kurun. Teşekkür ederim, keyifli okumalar(!).
“Gözlere fazlasıyla yakın olmak fazlasıyla uzak olmaktan
daha iyi değildir - ne kendini daha iyi anlarsin böylelikle ne
de sekiz köşeli yildız çiçeğini.”
Sayfa 34 - Say Yayınları, Şair Hariri·Kitabı okudu
Bir Shakespeare yeniden serisi kitabı. 400. Yıl anısına benim muhteşem yazarlarımdan Atwood’un kaleminden…
Orijinalini okurken bir yandan başka bir intikam hikâyesi ve onun içerisinde başka bir Shakespeare uyarlaması daha. Şahane!
Atwood matruşka roman yazmayı zaten seviyor. Bunu daha önce “Kör Suikastçı” kitabından biliyoruz. Lâkin bu daha da farklı, şaşırtıcı ve ilham verici.
Hayat aslında kendinin tekrark olduğu gibi kendi içerisinde bir yeni, yeniden hayat da barındırıyor. Tam da bu paradoks üzerine bir oyun yazmıştı Shakespeare.
Tavsiye ederim. Keyifli okumalar!