acımak ne, çarmıha germek gerek beni! çarmıha ger onu ey büyük yargıç, çarmıha ger ve sonra acı! o zaman çarmıha gerilmek için kendi ayaklarımla gelirim sana, çünkü ben sevinçlere değil, aşağılanmalara ve gözyaşlarına susamış bir insanım!
hayatın incisi saydığın şeye can atacaksın,
ve kendi gözünde bir yüreksiz kalarak yaşayacaksın.
ömrün boyunca, isterim, arkasından, yapamam, diyeceksin.