“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Birden nasıl olduysa, yapayalnız kaldım.
Dört duvar arasında,
Eski hüzünlerin arasına daldım
Ne kadar sürebilir,
Ölümün en son kurtuluş olduğu düşüncesi.
Artık okunmaz eski şiirler
Anlamı kalmaz en umutlu şarkıların
Bu sanırım bir tek bende olmuyor.
Başımız dönüyor her şeyden.
Ulaşılamayan sonsuzluktan.
Kullanılmamış imkanlardan.
Uzun uzun soluduğum her akşam
Sevmekten, umuttan ve mutluluktan sıyrılıp doluyor ciğerlerime
Ölüyorum,
Herkes de biliyor kuşkusuz.
Bir bak şu sokaklara, köprülere, meydanlara
Bak da ne kadar yalnız olduğumuzu hep hatırla.
Melih Özbaş
gece
gece