New Faces and Lullubies
“I’m Darius.” He waves. “Nice to meet you. I’ll get out in just a
moment. I just came for a quick reading.”
“Darius is addicted to Tana’s readings,” Serana explains. “You know
drug addicts? He’s like that, but for cartomancy. He’s here every night,
asking about love. Tana, where is my soulmate? Tana, is the fella I met
today the one? Tana, does this devil on the card mean I stop following my
old lovers through the streets of Camelot, or am I destined for a gorgeous
bad boy?”
“I also ask about weightier subjects, not just my love life,” Darius
snaps.
“I don’t mind either way.” Tana is shuffling her cards. “But before we
do your reading, I promised one for Nia.”
Darius scoots to the corner of the bed and gestures at me. “Ladies first.”
“It’s not necessary,” I say warily.
“Oh, let her get on with it,” Serana says. “Or she won’t stop harping
about it.”
I sit down between Darius and Tana, and she hands me the deck of
cards. “Shuffle and think of the future.”
I shuffle the cards, but thinking of the future seems impossible. I used to
have everything planned years in advance. But now? I have no idea what’s
happening.
I finally hand the cards back to Tana, and she flips the first one. I peer
down to see what it is, and a chill sweeps over my skin. I don’t know a ton
about tarot, but this one is obviously ominous. It looks like a tower struck
by lightning, with silhouettes of bodies falling from it. Flames rise from
some of the windows, and dark storm clouds surround it.
“The Tower,” she says.
“Like…Avalon Tower?” I ask.
“Perhaps. The cards shouldn’t be taken too literally.”
She frowns and flips another card, which she places across it. This one
Lubitsch’in Broken Lullaby filminde bir asker savaşta öldürdüğü adamın ailesini ziyarete gider. Ama gerçeği söyleyemez — “oğlunuzun arkadaşıydım” der. Bu yalan bir çerçeve kurar ve aile onu benimser, ölmüş oğullarının nişanlısı ona âşık olur. Yalan olmadan bu ilişki imkânsız olurdu. Žižek bunu fantezi çerçevesinin somut örneği olarak okuyor: Bazen hakikat ancak bir kurgu çerçevesi içinde yaşanabilir. Yalanı kaldır — hakikat de çöker.
Reklam
Belki kendimi onunla özdeşleştirmiştim."
"Sen kayıp bir ruh değilsin. Hiçbir zaman olmadın."
"Yaa tabii, ben sert kadınım" dedi bir kahkahayla. "Zırhımda çatlak yok."
"Kırılgan olmadığını söylemedim."
"Kaçmanın ilk kuralı: Hiçbir zaman düz bir çizgi üzerinde hareket etme. Gördün mü? Kuzeye doğru gidiyor. İddiaya girerim şehrin etrafında bir tur atacak. Uzun yoldan gidecek."
Kendisini düşündü,onun ölümünü kaç kişinin fark edeceğini, kaç kişinin cenazesine geleceğini düşündü.
Reklam
Reklam