Herkes bu kadar okuyor ne var acaba diye okudum, duygu derinliğini takdir ediyorum sadece ama benim ettiğime tersti ve tarzım değil. Popüler kültür kölesi olduk bi seferlik (gömme amaçlı demiyorum, popüler olduğu için )
Birini kaybettikten sonra, o kişiye karşı içinizde büyümüş bir ağacı fark etmek en fena körlüktü. Çünkü her gün o ağaca bakmak zorunda kalmak da zordu, ağacı görmek zorunda olmamak için onu kökünden sökmek de.