“Tabii, sordun ya zaten. Ama istersen bir şey daha sorabilirsin."
"Ayna'ya bakınca siz ne görüyorsunuz?"
"Ben mi? Elimde bir çift yün çorapla kendimi görüyorum."
Harry boş boş baktı.
"İnsanın hiç yeteri kadar çorabı olmuyor," dedi.”
Niye var, “Adalet!” diye haykırmayacaksa dudaklar? Ne diye var, ceza almayacaksa sanıklar ve ne diye var, koruyamayacaksak çocuklar? Ve… Niye var, sevemeyeceksek kadınlar?
İnsanlar saniyelik arzuların, haftalık aşkların, aylık kazançlarını gözlerini indirdiği perdeyi aralayıp da hak, hukuk, adalet hakkında konuşmaya tenezzül edecek mi? Toplumlar konuşmaya korktukları şeyleri yaşamaya mahkûmdurlar. Kimse fısıldamaya bile cesaret edemezken ben haykırıyorum şimdi.