luna
@luna___
hallowing soul
Serinin en beğendiğim kitabı oldu. Bence yazarın dilinde ufak bi gelişme vardı. Betimlemeleri daha çok beğendim bu kitapta. Her zamanki gibi akıcıydı tüm kitap. Nasıl bittiğini pek anlamdım.
Olay döngüsünden bahsetmek gerekirse eğer; olayların birbirini güzel takip ettiğini ve olay örgüsünün bayağı güzel kurulduğunu düşünüyorum. Sonunu da bir hayli beğendim. İstediğim gibi bitmedi ama olay sonuca güzel bağlanmıştı.
Karakterlere gelirsek Alina’nın karakteri bu kitapta oldukça gelişmişti. Kararlarını, cümlelerini, kendine olan güvenini sevdim ve beni tatmin etti. Diğer karakterleri de son kitapla çok daha iyi anladığımı düşünüyorum. Karakter gelişimi açısından ilham verici bir son kitaptı. Malyen’e bayağı şaşırdım ve son kitapla sonunda ona ısındım. Nikolai’nin başına gelenlerse beni kahretti. En sevdiğim karakterlerden biri olduğu için güme gidecek diye çok korktum açıkçası. Hayali evrenimde o dünyanın en mutlu kralı olarak yaşayacak çünkü onu çok seviyorum.
Gelelim Karanlıklar Efendisine. Aleksander... GrishaVerse evrenindeki favori karakterim... Olaylar onun istediği gibi bitseydi de gerçekten çok sevinecektim aslında. Kötü karakter olabilir ama onunla dehşet iyi bir bağ kurduğumu hissediyorum. Yine de gerçekten güçlü bir sonu oldu ve onun için yazılan sonu beğendim.
Genel olarak üçüncü kitap beni oldukça memnun etti. Severek okudum. Tüm serinin okunmaya değer olduğunu düşünüyorum.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Nikolai Alina’yı boşver kraliçe olarak beni alEdebiyat
İlk kitabı üç saat gibi bir sürede film izler gibi okumuştum. Ne yazık ki bu kitap biraz daha zor bitti. Olay akışında çok koptuğum kısımlar oldu.
Karakterlerin çoğu sadece ismen var gibiydi. Davranışlarındaki geçişler o kadar fazlaydı kim nasıl düşünür nasıl hareket eder kavrayamadım. Bu özellikle Malyen karakteri için geçerli. Ne hissediyor nerde nasıl davranır bu davranışların sebebi nedir asla çözemedim. Alina’ya gelirsek bu kitapta daha güçlü ve kendinden emin olması hoşuma gitti ama o da bu gücü pek eyleme dökemedi.
Benim için bu kitabın cevheri Nikolai’ydı. Kesinlikle her hareketine her cümlesine bayıldım. Gerçekten bana okuma zevki verdi.
Bunun dışında betimlemeler ilk kitapla hemen hemen aynıydı. Bulunulan mekanları iyi kötü gözümde canlandırdım ama tam içine giremedim.
Olaylar idare eder bi şekilde bağlandı ama ben daha büyük bür savaş beklentisi içindeydim.
Sonuç olarak okurken eğlendim ama tam beklediğimi alamadım. Yine de okumaya değer bir evren.
Söylenecek pek bir şey yok. Mükemmel kurulmuş bir dünya. Karakterin tüm duygularını kendi duygularımmış gibi hissettim. Betimlemeler ne çok iyiydi ne çok kötü. Gidilen her yeri gözümde yeterince canlandırdım. Ama eksik kalan kafama oturmayan kısımlar da oldu. Anlatım yalın ve akıcıydı. İlk 20 sayfada kitaba girmekte zorlansamda sonrasında hikayeye kendimi kaptırdım ve tek oturuşta bitirdim. Fantastik seviyorsanız kesinlikle okuyun diyebileceğim bir kitap. Yarın ilk iş ikinci kitaba başlayacağım.
Karakterlerden bahsetmek gerekirse Alina’ya pek ısınamadım açıkçası. Düşünce sistemimiz pek uyuşmadı diyebilirim. Malyen’e de çok kanım kaynamadı. En sevdiğim karakter Karanlıklar Efendisi oldu. Biraz değişik bir yol izlesede adamın misyonu güzel. Kötü tarafı tutarken seriyi okumak değişik olacak.
Alacakaranlık; ilk okuduğum seri olduğu için galiba, hep hayatımda farklı bir yere sahip oldu. Edebi olarak gayet yalın belki basit denebilecek bir seri olmasına rağmen her zaman okumaktan en zevk aldığım seri oldu. Benim için artık çok tanıdık ve ev gibi güvenli bir evren... Gece Yarısı Güneş’i ve Edward’in düşünceleri... Beni gerçekten derinden sarstı. Tabi ki Edward’ın yüzeysel bir karakter olmasını beklemiyordum ama, tama bir anksiyete ve panik atak kraliçesi olması da beklediğim bir şey değildi. Benim için tüm kitap o kadar güzeldi ki tüm olaylara Edward’ın kafasından bakmak ne kadar zorlandığını görmek, ve kitaptaki tüm karakterleri çok daha iyi tanıyacak şekilde onlarla bağ kurmak...
Açık ara Alacakaranlık serisinin en sevdiğim kitabı oldu. Ağır bir şekilde TeamEdward olmamın bunda etkisi var ama gerçekten bu kitabın tadı bir başkaydı. Beni her şeyiyle tatmin etti.
Stephanie Meyer’ın inat etmeyip diğer kitapları da Edward’ın ağzından yazmasını çok isterdim. Özellikle Yeni Ay’ın Edward versiyonu için o kadar meraklıyım ki...
Yani sonuç olarak Alacakarnlık severler için bence gayet tatmin edici bir kitap. Sevmeyenler için... Bilemiyorum. Empati kuramadım :(
Kesinlikle kitapla ilgili en sevdiğim kısmı akıcı dili. Dün 5-6 bölüm okurum diye oturdum başına. Yanlışlıkla tüm kitap bitmiş. Genel anlamda aşk üçgenlerini hiç sevmesem de beni bile eğlendirebildi. Fakat sonunda pek tatmin olamadım açıkçası. Kitabın bittiğini biraz zor kavradım. Ana karakterin karakterine de pek hakim olamadığımı hissediyorum. Bu da biraz sinir bozucu. Ama genel anlamda gayet güzel, sorgulatıcı evrene sahip bir kitaptı. Okurken eğlendim, baya kafam dağıldı. İkinci kitap ilk fırsatta okunacak...
