öyle doluyum ki seninle
benliğimden kayıp yere düşeceğim, toz gibi
bastığın yere baş koyacağım usulca
uçarı gölgene asılıp kalacağım
evet, sevmenin başlangıcıdır bu
belirsiz olsa da yolun sonu
sevmektir güzel olan
artık düşünmüyorum sonu
bazen nedir derdin diyor
kafan neden karışık böyle
boş yere saklama sırrını
büyük bir acı uyuyor gözlerinde
başkalarına yakınıyor bazen de
artık o, dünkü kız değil
bu sırlarla dolu mahzun kadın
benim atik, güleç Furuğ’um değil
kader eğer ayırmışsa beni senden
çözerim kaderin düğümünü, ne var bunda
korkum o ki bu aşk sonunda
dünyayla arama bir perde çekecek topraktan
benim sessiz, gözlerden uzak köşemi
hatıralarla doldurdun sen
şiirim duygularımın alevidir
sen şair ettin beni sen