Uzun zamandır okuduğum en etkileyici kitaplardan birisiydi şüphesiz. Her sayfasında birçok farklı duygu yaşadım. Neler hissetmem gerektiğini hala tam olarak bilmiyorum. Tollak, ete kemiğe büründüğünde nefret edeceğim bütün özelliklere sahip olan bir karakter ama yazar öyle bir yazmış ki onu bile anlamaya çalıştım kitap boyunca. Öyle ki kitap Tollak’ın gözünden yazılmış ve kendince yaşadığı kısımları anlatmış da olsa sonlarında onun için bile gözyaşlarımı tutamadım. Bitirdiğimde boğazım düğümlenmişti. Kitapta yaşananlar oldukça ağırdı fakat alışık olunmayan şeyler de değildi. Bu konuları tüm çıplaklığıyla işleyen bir kitap daha önce okumamış olmam belki de bu kadar ağır gelendi. Sayfaları çevirdikçe karşılaşacak olduğum şeyi bilmeme rağmen o kısımları okurken yine de dehşete düştüm. Kitap hastalıklı karakterleri olduğunca sade ama bir o kadar derin aktarmıştı. Zaman içerisinde gezinen karakterlerin yaşadıklarını bir araya getirmek için sayfaları çevirmekten kendimi alıkoyamadım. Sanırım günümüz dünyasında yaşayan bir kadın olarak ve okuduğum bölümle de bağlantılı olarak karakterler üstüne tahminimden fazla kafa yormak ve onlarla istemsiz bağ kurmak beni kitaba daha fazla bağladı. Hepsine yardım eli uzatmak ve yaşanmış olan veya yaşanacak olan şeyleri değiştirmek isterdim…
Reklam
Cidden dark academia beklentimi atmosferiyle oldukça karşılasan da çok yordun be kitap.. cidden gereksiz uzatılmıştı daha kısa olsaydı ve heyecanlı olaylar kitabın içine daha homojen dağılsaydı favorilerime girebilirdi. ikinci kitaptan daha ümitliyim, umarım olayların arttığı ve bir şeylerin aydınlığa kavuştuğu daha heyecanlı bir kitap olur.
Daha önce birçok farklı Zweig kitabı okumuştum. Az çok anlatımına hakimim. Fakat Clarissa tüm kitapları içinde oldukça farklı bir yere sahip çünkü Zweig’ın intiharından dolayı tamamlayamadığı bir eser. Kitapta sona geldiğinizde bu yarım kalmışlık pat diye yüzünüze çarpıyor. Evet Zweig genelde savaş ve insandaki etkileri üzerine metinler yazıyor fakat bu kitap direkt olarak kendisinin de ölümüne sebep olan savaşı farklı bir karakter üzerinden ele alıyor. Ve kitapta ileriledikçe Zweig’in buhranın gitgide arttığına, çıkmaza girdiğine ve sona yaklaştığına şahit oluyorsunuz. Bu kitabı diğer kitaplarından ayıran nokta da bu, kitabı ve karakteri okurken bir yandan da yazarın sona sürüklenişine tanıklık ediyorsunuz.
