Luna sapience
@lunasapience
null
LEVİNCELEMEEdebiyat & Roman
Baştan söyleyeyim; ben de kitabın ana karakterinin Levin olduğu kanaatindeyim. Bu yüzden iki ana karakteri ayrı ayrı değerlendirmek istedim.
Öncelikle Anna kendi tercihlerinin sonuçlarına kendi kendini hapsetmiş birisi gibi geliyor bana. Vronsky ile birlikte olmayı seçmesini eleştiremiyorum. Birini kendisini mutlu eden şeyin peşinden gittiği için yargılamak gibi bir niyetim yok. Bu kişi roman karakteri olsa da. Benim en çok dikkatimi çeken kısım Anna'nın toplumun kendisine bakış açısını ilk andan biliyor olmasına rağmen kendisini kabul ettirmeye bu kadar çaresizce çabalaması. Yazar ona başkalarının görünce hayran kalacağı güzel bir ev, saygılı ve güzel bir ilişki, bir evlat vermiş. Dolly gözünden hayranlık uyandırıcı bir çerçeveye oturttuğunu sezdirmiş. Neden daha sonra ölümüne giden yolu çizmiş? Acaba dönemi itibariyle Anna gibi bir kadının sonsuza dek mutlu yaşaması ihtimali kabul görmeyeceği için mi? En garibi de kitabımızın asıl ve asil kahramanı Levin'in Anna tarafından büyülenmiş olması. Tolstoy her ne kadar Anna'ya herkesin acıdığı bir ölümü uygun bir son olarak layık görse de Levin'in gözünden Anna'yı yine de yüceltmiştir. Herkes tarafından ötekileştirilen Anna kitabın tartışmasız iyisi olan karakter tarafından olumlanmış, benim gözümde aklanmıştır. Bu da yazarın asıl amacının toplum kurallarına aykırı davranan kadının hazin sonunu anlatmak olmadığına inanmaya sevk ediyor insanı.
Levin ahlaklı bir adam, kendi doğruları olan bir adam. Vicdanıyla arasındaki ilişki henüz toplumdaki diğerleri kadar kopmamış bir adam. Bu yüzden diğer insanların sosyal hayat içerisinde oynadıkları tiyatrodan rahatsız oluyor. İnsanların samimiyetsizlikleri onu rahatsız ediyor. Açıkça doğal olmayan, insan doğasına aykırı davranışları sanki dünyanın en doğal şeyiymiş gibi gören ve
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
-YER YER SPOİLER İÇERİR.- BİR ÖVGÜ GİRDİSİDİR.
Serinin yedinci kitabına kadar ara kitaplarda inceleme yazmadım. Tüm kitapları bir bütün olarak değerlendirip bıraktığı son hissi değerlendirmek istedim. Tüm seriyi arka arkaya okumadım. Araya birer kitap gelecek şekilde tamamladım. Fantastik okumayı çok severim, kültleri okudum. Witcher serisi benim için bitmesini istemediğim bir macera oldu. Bazı okurlar hikayenin sonundan biraz memnuniyetsiz şekilde okumayı tamamlamışlar. Ben hikayenin bitiş şeklini de çok beğendim.
Kader ve yazgı gibi geleneksel kavramlar bu kadar fantastik bir bağlamda ve alışılmışın dışındaki şekilde ancak bu kadar güzel anlatılabilirdi. Ana karakterlerin birbirinden farklı hedeflerinin, hırslarının beklentilerinin, bireysel mutluluğu hedefleyecek ve daha minimal bir yaşamı özleyecek şekilde değiştiğini gözlemlemek çok güzel. Genç sayılabilecek yaşımda kitaptan çıkardığım temel derslerden birisi de bu. İster şan şöhret için, ister intikam için istersek de sevdiklerimiz için yorucu ve epik maceralara atılalım; günün sonunda kendi iç dengemizi sağlamanın ne kadar kıymetli bir hedef olduğunu fark ediyoruz.
Son kitabın sonunda Geralt’ın artık hiçbir politik, toplumsal olaya karışmama kararı alması yukarıda bahsettiğim ruhsal dönüşümün en güzel ve en taze örneklerinden. Kader motifi o kadar güzel işlenmiş ki; yine Geralt’ın sonu artık kendini soyutlamaya çalıştığı kaos getiriyor. Hırsları olan, devletler ve milletler arası bir güç isteyen, her şeyi kontrol etmek isteyen ve istediğini elde etmekte gözü kara olduğu yansıtılan Yennefer karakteri bile hikayenin sonunda minimal düzeyde ve bireysel huzuru önceliyor.
Ciri’nin bir prenses olarak başladığı serüveninin bir çok sıfatla yer değiştirerek evrildiği son noktada; kendi tacından ve kan bağından, sevdiği arkadaşlarından, intikamından ve en son da
Ben kitabı 1963, ciltli bir baskıdan okudum. Günlerce kitabı yanımda taşımak ve sayfa sayfa kitabın bağlamına karışmak çok güzeldi. Bazı tereddütlü noktalar ve istisnai kısımlar hariç ben fazlaca taraflı bir kısma denk gelmedim. Okurken rahatsız olduğum, kulak tırmalayan bazı kısımlar vardı ama azınlıkta kaldığını söylemem gerek.
Okurken herkeste oluşan köprüyü görme isteği kesinlikle bende de oluştu. Zamanlar arasında akıp giden, kişilerden bağımsız sadece köprü ekseninde yüzlerce yılı anlatan kitabın sonu beni çok etkiledi. Ali Hoca karakteri çok iyi çizilmiş. Bugün hala karşılığını Ali Hoca karakteri ile empati yapabilecek bir sürü insan hala var. Balkanlarda kalbinden bir parçayı saklayan hala pek çok insan var. Gidip gördükten sonra bağ daha da artıyor. Arkada bırakılan her biz iz yeni bir ziyaretin vesilesi oluyor.
Kitap 1. Dünya Savaşı ile sonlanmış ve köprünün şahit olduğu son acı, köprüye en çok bağlı olan insanın gözünden anlatılmış. Drina Köprüsü'nün şahit olduğu günümüze daha yakın yıkımlar ve taze acılar zaman itibariyle kitapta yer almamış. Kitap bana en son sayfalarında şunu düşündürdü; eğer canları ve ruhları olsaydı kadim yapılar kendilerini yıllara meydan okuyacak kadar dayanıklı yapan mimarlarına, mühendislerine çok sitem ederlerdi.
Benim gibi çalıştığı iş yerinde hem çalışma arkadaşları ile hem de müşterileri ile her zaman diyalog halinde olmak zorunda kalanlar için faydalı tavsiyeler içeriyor. Okunması oldukça basit, kıdemli bir meslektaşınızdan tavsiyeler dinlemek hissi uyandırıyor.
Her kişisel gelişim temelli kitapta olduğu gibi okurken tüm yazılanları biliyor hissediyoruz. Zaten önemli olan da bizlerin doğrusunu bildiğimiz şeyleri hayatımıza uygulayabilmemiz. Eksik kaldığımız kısım da tam olarak bu. Tavsiyeleri hayata uygulayıp, dürtüsel değil de bilinçli iletişim kurmak için okunabilecek başlangıç kitabı olabilir.
Okuması En Kolay Siyer
Altı kitaplık siyer serisinin son kitabına kendim için bir hatırlatma bırakmak isterim.
Kitaplar Peygamberimizin hayatının dönemlerine göre ayrılmış ve yazar her bir kitaba döneme uygun isim vermiş. Kitapların isimleri de kendi içerisinde bir sıralama barındırıyor.
Seri bir dönem orta okul döneminde derslerde okutulmuş. Okuması aşırı kolay. Birkaç farklı kaynaktan siyer okudum. Hem olabildiğince geniş bir çerçeve çizip hem de akademik dilin sıkıcılığından arınabilmiş olduğu için seriyi hepsinden daha çok severim. İlk okuduğumda orta okulun sonlarındaydım. Yıllar sonra bilgilerimi tazelemek için seriyi tekrar okudum.
Kitap birçok ayetin nazil olma sebebini de akılda kalıcı şekilde açıklayıp, Peygamberimizin hayatı ile birlikte bir yandan da Kur'an'ı daha iyi anlamamıza yardımcı oluyor. Yararlanılan kaynaklar benim belki de zaman ve fırsat bulup inceleyemeyeceğim kaynaklar. Taberi okuması yapmak istiyorum aslında. Yazarın Taberi'ye atıf yaptığı noktalar var. Bu atıflar da beni motive etti. Bir araya getirip incelemesini tamamlayamayacağım eserlerin sentezi gibi bir eser.
Yıllarca ihtilafa konu olmuş olaylar ile ilgili hiçbir spekülasyona göz kırpmadan her bir olayı etik dairede ele almış olması yazara karşı sempati beslememe de sebep oldu. Ben güncel bir baskı aldım ve 2013 yılında bir düzenleme yapıldığı notunu gördüm. Yani yazar hala seriye emek vermeye devam ediyor.
Siyer okurken sıkılıp bırakmaktan çekinen herkese hacmini ve altı kitaptan oluşmasını bir kenara bırakıp bu seriyi okumasını tavsiye ederim. 
Kavuşma
Kavuşma