İnsan ancak kendine alışır gibi alışabilir bir insana. Ben güzelliğimi de, çirkinliğimi de sende görebiliyorum. Kendimi kuruyorum seninle. VE insanın kişiliğini pekiştiriyor sevmek. Sevmek! O büyük kelime.
Biliyor musun, sen dünyadaki her şeyi birden yaşamak istiyorsun. Bütün serüvenleri, bütün şiirleri, bütün aşkları, bütün yolculukları… Ve, belki de, bu, çok güzel. Bir gün, çok çok geçecek de bir gün, artık kendi ölümünü kaybedeceksin. Yani bir sonsuz musun sen? Hayır! Ama bir imza gerekli. Güneşli, parlak, tozları alınmış bir imza.