Yağmur
@lyagmurcl
Umut parçaları yerdeler, ayakların çırılçıplak. Düş kırıkları batmıyor muydu?
Şu anda okuduğu kitap
Gökyüzü aydınlık diye mi üzülüyorsunuz? Teninizi yakan güneşe gülümseyin. Çünkü karanlığın içindekileri bir kez gördüğünüzde, bir daha asla eskisi gibi olamazsınız.
Yine de söküp atamıyordum onu içimden. Beni öldürüyordu, göğsümün içinde açtığı yaraya tuz basıyordu. Sanki ben yanıyorum dedikçe o benzin döküyordu üstüme. Bir kanser gibiydi, önce yüreğime dokunan bir kanser; oysaki tenime bile değebilmiş değildi. Dokunmadan sevmek mümkünse, paralel evrendeki ben kitabını yazmış olmalıydı.
Herkesin, geçmişte hatırlamak, bir daha bir saniyeliğine bile olsa yaşamamak ve o andaki hislerini bir daha asla hissetmemek istediği anlar vardır.
Acı seni insan yapardı. Acı seni değiştirirdi. Her şeyin bir bedeli vardı. Hiçbir şey öylesine verilmiş bir hediye değildi.
Yağmur
, bir kitap okudu9/10
Beğendi
·3 günde okudu
·Okunma: 05 Temmuz 2020 18:58
·2020 18. kitabı
