Okuduklarım üzerine düşünmeyi, hissettiklerimi bir yerlere yazmayı seviyorum. Bazen sadece bir alıntı bırakıyorum, bazen içimden geçenleri uzun uzun anlatıyorum. Kimi satırlar bana benziyor, kimi olmak istediğim hâle.
Uzun zamandır hiçbir kitabın sonunda ağzımın gerçek anlamda şaşkınlıktan açıldığını,tüylerimin diken diken olduğunu hatta heyecandan gözlerimden yaş geldiğini hatırlamıyorum.
Serenad’ın beni aşırı etkilemesinden fırsat bilerek yine Livaneli’den bir şey okumak istedim. Ve bilinirliği de yüksek olan bu kitabı sahaftan alıp okumaya başladım. Harika ilerliyodu fakat vize haftam şu bu derken bir süre hiç okuyamadım. Birkaç gündür okuyorum ve bugün tam gaz öyle bir okudum ki resmen kitaba yapışıp kaldım. O sondaki ismi bulmacadan tamamlarken bölümleri bulma heyecanıyla az daha sayfaları yırtıyordum. Demem o ki sadece olay Livaneli..🤍