Menekşe Özçelik
@m2yv
Makina Mühendisi
Yüksek Lisans
İstanbul
734 okur puanı
Ağustos 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Kendine Geçmiş YazmakEdebiyat
Yılları deviriyor dönüp dolaşıyor yine çocukluğuna sığınıyor insan. Tezer Beğenmiş’in bu ilk kitabındaki öyküler adeta zamansızlar. Teknolojik detayları çıkarsanız 1940’larda da geçmiş diyebilirsiniz 1970’lerde de 2000’lerin başında da. Kim alsa eline bu kitabı kendi çocukluğunda ruhunun öz yuvasında bulur kendini.
İki satır sadece iki satır değildir çoğu zaman… Öyle çok sevdim ki ne yazsam bilemiyorum. O yüzden, yalnızca mektuplardan bir küçük alıntı bırakıyorum buraya: “İki satır, iki satırdır, Alev reis! Biz ki, çoğu zaman iki satır için yaşıyoruz. Kimi zaman da kelime kelime, harf harf bakarız bu iki satırlara.”
Zweig’ın Avrupa’nın vicdanı olarak tanımladığı Rolland’ın ne denli naif ve şiirsel bir anlatımı olduğunu tahmin etmek hiç zor değil elbette. İçindeki müzikle, kaba ve hoyrat bir dünyaya doğan, büyüdükçe çevresi tarafından hırpalanan ve bu nobranlıktan kendi payına düşeni alan bir çocuğun, aldığı ve açtığı yaralarla büyümesine tanık oluyoruz.
Elimde kalem neredeyse her cümlenin altını çizmek istedim okurken. Üç bölümde, üç kişinin gözünden anlatılan bu roman sizi yoğun duygular ile büyülüyor. Ama kitabın bence en şaşırtıcı yanı, bunca romantik, çok yönlü ve derin hislerin ifade edildiği, dağı yerinden oynatacak, her türlü seti yıkıp geçecek denli kuvvetli duygu selinin buz gibi bir gerçekliğin, katı bir materyalist yaklaşımın eseri olması.
20.yy bilim ve sanatta, düşün dünyasında yaşanan gelişmelerle belliki genç zihinlerde büyük umutlar barındırıyordu. Ama lanetli bir yüzyıl oldu. Önce Birinci Dünya Savaşı ardından İspanyol Gribi salgını ve çok sürmeden İkinci Dünya Savaşı. Peş peşe yaşanan bu felaketlerin ve savaşların genç ve yaratıcı bir yazarı nasıl derinden sarsıp, nasıl bir umutsuzluğa sürüklediğini, ruhunda açtığı yaraları ve en sonunda yaşama dair tüm inancını yitirişini günbegün onun günlüklerinden okurken bir yandan da Avrupa’nın karanlık yıllarına da tanıklık ediyoruz. Duygusu çok güçlü bir kitap olduğunu Zweig’ın kalemine aşina herkes tahmin ediyor olmalı. Bu günlüklerle ilgili en çarpıcı yorumu sevgili Tezer yapmıştı : “Kimse beni dışarıda bir savaş olmadığına inandıramaz”
