görmedikten sonra ruhumu ne önemi var bedenin
aydınlık bir vücut ardında kapkaranlık ruhun
bak hapsolmuş oraya kırık bir çocuk
dilenmeye muhtaç
yalan kokan gerçeklerine aç
hiç mi değeri yok samimi , mutlak sevginin
tek karşılığı neden hep sarsılmış güven ve sonunda buzlaşmış bir kalp
inan eritmeye mecalim kalmadı hoş eriyecek gibi de durmuyor
bundan sonra sevgiyi ne bedenim istiyor ne de ruhum el veriyor...
gözlerin görüyor belki
onun gördükleri fuzuli
asıl körleşmiş olan ruhun
sordun mu kalbine
bunun eksikliği hiç aksetmiş mi
Aşkları bana çok işledi diyemem. Başta da Marguerite'i pek sevmedim ama kitabın sonlarına doğru yaptığı fedakarlık karşısında ona olan buzlarım eridi. Bana göre Armand 2. Werther .İkide bir girdiği kıskançlık krizleri sonucunda Marguerite'nin onurunu kıracak davranışlar sergilemesi ondan ziyadesiyle soğumama yetti ve Marguerite bu kadar güzel bir kadın olmasaydı onu yine bu denli ve bu şekilde sever miydi orası meçhul. Her şeye rağmen Kamelyalı Kadın benim açımdan sürükleyici bir kitaptı. Armand sen aşkı sadece çok güzel bir kadına duyulan tutku olarak algılıyorsan lütfen bir daha aşık olma sevgili Marguerite umarım sen de yattığın yerde huzurlusundur.
Daha dün ruhlarının yalnızlığında hasta odalarının loşluğunda çabucak ölmeyi arzulayanlar başkalarının yaşamını ve mutluluğunu görünce nasıl da yaşamak istiyorlar?"