Ölümsüz gülüşünle başlıyorum
Her güzelliğe, her sevince
Bir yağmur ince ince
Sürerken beni başka zamanlara.
Şimdi bakışınla bağlanıyorum
Kocaman bir dünyaya umutla.
Bir akşam aşılmaz kaygılar
Çağırırken beni sonsuzluğuma
Sıcaklığın beni alıştırıyor
Soğuk ve yağmurlu akşamlara.
Üşümüş bir kedi gibi sığınıyorum
Ellerine, ayaklarına, saçlarına.
Sabahları uyanıp parıldayan güneşi gördüğümde " Al işte , yine cenneti andıran bir gün ve yine insanlar bunu mahvedecekler " diye düşünmekten kendimi alıkoyamıyorum.
" Bu gurbetin bir gün biteceği hakikati içime ağır bir taş gibi çöreklenip kaldı.
Hayatın daimi bir daüssila, sevmenin özlemek olduğu bilinci ruhuma otağ kurdu. "
Kemal Sayar