“Önüme kanları aksa oturur içerim… Helalleşmek yok. Kemikleri ailelerine bile nasip olmasın.” diye bir paylaşım gördüm geçenlerde...
Bunu okuyunca anladım ki bazı insanların kalbi öyle kırılmış ki artık içinde merhamet değil, sadece acı kalmış. Çünkü insan durduk yere bu kadar ağır konuşmaz. Demek ki yaşananlar affedilecek gibi değilmiş.
Ama bir şey daha var…
En çok yanan aslında o sözleri söyleyenin kalbi. Çünkü bu kadar sert beddualar, içi hâlâ kanayan yaralardan çıkar.
Bazen insanın dili beddua eder ama kalbi sadece adalet ister.