Mai
@maaiidde
“in me omnis spes est mihi”
Yüzünde, baktıkça gün ışığı gibi insanın yüzüne vuran bir saadet.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Sen yokken nasıl yaşanır?
Her şey aydınlık, her şey rahattır. Yalnız hepsinin yüzünde garip bir can sıkıntısı, kahkahalar da boş bir çınlama, gözlerde soğuk bir alakasızlık halinde kendini gösterir. Söyleyen de, dinleyen de o anda başka bir şey düşünüyor gibidir, halbuki hiçbir şey düşünmezler. Ama şikayetçi değildirler; canları sıkıldığının bile farkında değildirler. Hallerinden memnun olmasalar da, hayatlarında bir değişiklik istemezler.
… insan mütemadi bir ürkeklik ve tereddüt içinde üzülür.
Aşk yüzünden çektirdiğin
Yetmez mi gönül, yetmez mi?