MabelHisler

MabelHisler
@mabelintozlurafi
kendi dünyasında kaybolmuş bir yazarın hikayesi. Şair & Yazar
Ankara üniversitesi
11 okur puanı
Mayıs 2025 tarihinde katıldı
Dudakların Hatırı Var
Çok geçmeden bitse bu hasret Bana bir şey söyle ki bitsin bu kasvet Dudakların hatrı var gel dokun mahvet Bir gülüşün yar içimde yaratır kasvet İnan sen benim bu aşkıma Senden vazgeçmek ölüm olsun bana Hiç birşeyim yok, şansımı zorlamam daha fazla Sen son şansım, olmasan da gel azarla Gözlerinle yak beni, bitsin bu yangın Adını andıkça titrer içimde her dingin anın Bir bakışın yetiyor kalbime iz bırakmaya Sensiz geçen her gün kefen gibi sarılmaya Sana susmak bile aşkın en derin hali Sensizliğe dayanmaksa en ağır yemin, ahali Sakla beni koynunda, unutulmuş sevdalarda Yoruldum ben artık, yokum başka rüyalarda Söyle, nedir suçum sevmişsem seni delice? Benliğimi bıraktım, ruhum seninle her gece Gel, sar bu yalnızlığı, bitsin sonsuz mesafe Ya sev beni tamamla, ya da git, bırak kefene harfe
Şiir
Etimoloji Defteri
Mücellit Nedir ?
Mark Twain
"Insanlara kendimi anlatmayı , işlerine geleni duyduklarını fark ettiğimde bıraktım "
Edebiyat
MERYA'NIN DÜŞLERI
KÜLLERINDEN DOĞAN KIZ Ben Merya. Adımı ilk duyduğumda, henüz dilimi bile bilmezken annemin sesiyle sarmalandım. "Bu kız ışık gibi doğdu," demişti. Ama ben o yıllarda sadece karı bilirdim... Ve sessizliği. Doğduğum kasaba, içi hep üşüyen insanlarla doluydu. Göz göze gelmekten korkan gözler, tebessümü unutan dudaklar... Her şey griydi; toprak, gökyüzü, insanların içi... Ama ben-nedenini bilmem-hep gökyüzünde bir boşluk hissederdim. Sanki orada bana ait bir şey varmış gibi. Sanki beni çağıran bir düş. Geceleri yorganımın altına gizlenir, yıldızlarla konuşurdum. Onlara derdim ki: "Bir gün bu kasabaya umut getireceğim. İnsanlar yeniden sevecek birbirini. Gülüşler çoğalacak. Bir gün..." Yıldızlar hep sustu. Ama ben, onların beni dinlediğini bilirdim. Çünkü içimde bir ateş vardı. Ne fırtınalar söndürebildi, ne kışlar. Kimsesizliğin ortasında büyüyen bir çiçek gibiydim: Kimse fark etmese de kök salıyordum. --- Bir gün, ellerimi gökyüzüne kaldırdım ve kendi kendime yemin ettim: "Ben ışık olacağım." Kendime verdiğim bu söz, küçük bir kızın masum hayalinden fazlasıydı. O söz, kalbimin merkezine kazındı. Ve işte o andan sonra, hiçbir şey eskisi gibi olmadı.
1000Kitap
Kendini değiş
Bazı şeyleri değiştirmek elimizde değildir, ama kendimizi değişmek bizim elimizdedir.
1000Kitap
"Kimseye hayatınızda olup bitenlerden bahsetmeyin, senaryosunu sizin yazdığınız hayatın başkaları tarafından yönetilmesine izin vermiş olursunuz"
Duygu ve Düşünce