MabelHisler
@mabelintozlurafi
kendi dünyasında kaybolmuş bir yazarın hikayesi.
Şair & Yazar
Dudakların Hatırı VarŞiir
Çok geçmeden bitse bu hasret
Bana bir şey söyle ki bitsin bu kasvet
Dudakların hatrı var gel dokun mahvet
Bir gülüşün yar içimde yaratır kasvet
İnan sen benim bu aşkıma
Senden vazgeçmek ölüm olsun bana
Hiç birşeyim yok, şansımı zorlamam daha fazla
Sen son şansım, olmasan da gel azarla
Gözlerinle yak beni, bitsin bu yangın
Adını andıkça titrer içimde her dingin anın
Bir bakışın yetiyor kalbime iz bırakmaya
Sensiz geçen her gün kefen gibi sarılmaya
Sana susmak bile aşkın en derin hali
Sensizliğe dayanmaksa en ağır yemin, ahali
Sakla beni koynunda, unutulmuş sevdalarda
Yoruldum ben artık, yokum başka rüyalarda
Söyle, nedir suçum sevmişsem seni delice?
Benliğimi bıraktım, ruhum seninle her gece
Gel, sar bu yalnızlığı, bitsin sonsuz mesafe
Ya sev beni tamamla, ya da git, bırak kefene harfe
Reklam
Hayatımda bana en tanıdık gelen tek şey, ölümün kaçınılmazlığıydı. Öyleyse, ben neden yaşıyordum? Bu soruya bir cevap bulamıyordum. Çünkü yaşayabilmem için bir anlam bulmam gerekiyordu. Ve hayretle gördüm ki, hayat dediğimiz bu şeyin aslında hiçbir anlamı yoktu."
---
Mark TwainEdebiyat
"Insanlara kendimi anlatmayı , işlerine geleni duyduklarını fark ettiğimde bıraktım "
Reklam