Kim her gününü mutlu yaşamak istemez ki?1000Kitap
Evet, öncelikle kitapta mutluluk, hayatın anlam arayışı ve Japon kültürü hakkında lezzetli bir yolculuğa çıkıyoruz. Ama bu yolculuk öyle bir yolculuk ki orda olmasanız bile sakuraları veya balta dememiş ormanları hissedip koklayabiliyorsunuz. Şimdi bunları dediğimde insanın aklına betimlemelerden bahsettiğim gelir. Ama hayır betimleme olmadan kendimi şuan japonyada ve doğma büyüme japonyada yaşayan biriyle konuşuyor gibi hissettim. Yazar japon olmadığı halde. Sohbet havası o kadar güzeldi ki bildiğimiz şeyleri anlatsa bile sıkılmaya fırsat bırakmadı şahsen.
İçerikten bahsedecek olursam herkesin kendi ikigaisini bulması konusunda tavsiyeler veriyor. Şunu demeliyim ki ben de bu kelimeyi çoğunuz gibi ilk defa bu kitapta duydum. Kitap öyle bir kurguya sahip ki hakkında hiçbir şey bilmediğiniz bir şey hakkında önce sizi meraklandırıyor ve bulma konusunda endişelendiriyor. Sonra bu endişenizi silmenize yardımcı olacak güzel taktikler veriyor. Kendime en uygun gördüğüm tavsiye şu oldu ki: "ikigaimizi bulmak için çok da kaygılanmamalıyız. Hayat çözülmesi gereken bir sorundan ziyade anla ve sevdiğimiz şeylerle meşgul olmamız gereken bir yolculuktur. "
Bu kitabı okuyan herkesin kendine bir şeyler katacağına inanıyorum. Derseniz içinde bazı genel geçer bilgiler de var, çok normal değil mi bu? Hayat hakkında bir kitapta bildiğimiz bir şeyin olması bence bizim kendimize şimdiye kadar kattıklarımızla ilgili. Mesela ben hep yaşamdan zevk alan biri olmuşumdur. Kitabı okurken yapmam gereken şeyleri bilmeden rutin olarak yaptığımı fark ettim. Her daim gülümsemek, az ve sağlıklı beslenmek, yeni şeyleri öğrenmekten asla sıkılmamak, doğayla vakit geçirmek, akışı yakalamayı bilmek, bolca ömürlük arkadaşa sahip olmak... Bunlar dışında hayatımda değiştirebileceğim şeyler de keşfettim.
Bi Arkadaşta görüp ilgimi çektiği için okudum ama ne yalan kitapta pekte bişey bulamadım.
Bizim Canan hocaya kurban olsun bu Japonlar.
Yok İkigai perhizi, yok mabui, yok rajio taisou...
Bunlar ne ya..?
Bu kitabı okurken hiç İştahım yoktu.
Sona doğru öyle bi açıktım ki..
Çeyrek Ekmek'e çemen sürüp yedim,
Bu kesmedi iki de yumurta kırdım.
Bi daha böyle bende ters tepen kitaplar okursam nolayım..
Herkese İyi Okumalar