Sare
@mai13
Bir kitabı okurken geçen iki saatin, ömrümün birçok senelerinden daha dolu, daha ehemmiyetli olduğunu fark edince insan hayatının ürkütücü hiçliğini düşünür ve yeis içinde kalırdım.
Şu anda okuduğu kitaplar
“Zaman bana da bir nehir gibi geliyor. O nehirde yüzüyorum. Sular akıyor ama hangi damla arkamda, hangisi önümde; nehir mi daha hızlı akıyor, ben mi; su önüme mi geçiyor, arkamda mı kalıyor anlayamıyorum. Gerçek olan tek şey sonsuz bir akış.”
Nietzsche’den yaklaşık altı yüzyıl önce Mevlânâ diyordu ki:
Geçmişi unut
Koy bir kenara
Yeni bir sayfa aç
Kurtar benliğini dünden
Bugünün çocuğu ol
Bütün bilgeliği ve gülümseyişiyle gençliğinin
Şu anı hiç terk etme ne olur
Sonsuza uzanan şu günü, terk etme.
Ahmet’ in Sevgilisi
“İnsan duygularının en tehlikelisi aşktır” dedim.”Hiçbir şeyle kıyaslanamaz.”
“O zaman en tehlikeli aşk, sizin şu sevgili” dedi gülerek.
(Sevgili: Ahmet’ in kendi yaptığı bir sarılma aletidir insan ona bindiğinde kendini huzur dolu hisseder bundan ismini Sevgili koymuştur. Bunu okuyunca bir sevgili de ben icat edebilsem keşke diyorsunuz :,
tehlikeli duygu
“İnsan iradesini elinden alır da ondan. Seni yönetmeye başlar, mantık kaybolur, doğru dürüst düşünemezsin bile. Birine âşık olmak, gözü bağlı olarak, bir uçurumun kıyısında yürümek demektir. Başına neler geleceğini hiçbir zaman bilemezsin. Sonu ölüm de olabilir, cinayet de, intihar da...”
Ahmet’in sevgili makinesiAşk
“Aşk denen şey bazen yürür, bazen uçar; bazen koşar biriyle birlikte; bir başkasıyla ölümcül yürüyüşe çıkar; üçüncüyü buzdan heykele çevirir; dördüncüyü atar alevlerin içine. Birini yaralar; öldürür ötekini. Aynı anda çakıp sönen bir şimşeğe benzer. Geceleyin saklar şafakta zapt edilecek olan kaleyi. Çünkü dayanacak güç yoktur karşısında.”