Bir kitabı okurken geçen iki saatin, ömrümün birçok senelerinden daha dolu, daha ehemmiyetli olduğunu fark edince insan hayatının ürkütücü hiçliğini düşünür ve yeis içinde kalırdım.
Mai ve Siyah, Batı roman tekniklerine uygun ilk modern Türk romanıdır. Yapıtta roman kahramanı Ahmet Cemil’in kişiliğinde Servet-i Fünun dönemi sanat edebiyat ve basın hayatında yok olup giden sanatçılar anlatılmaktadır. Roman, Servet-i Fünun dergisinde tefrika edilmiştir.
Çok severek okuduğum ve okurken benim bile mai hayallere kapıldığım oldu sonunda siyahlıklar ortaya çıktığında Ahmet Cemil gibi fazlasıyla üzüldüm...
Ve mai hayallere dalmaktan artık korkmaya başladığımı farkettim sanırım. Mai hayallerin içinde kaybolarak sonrasında siyah gerçekliklerin bizi üzmemesi dileğiyle :,)
Evet, bundan sonra ne yapacağını bilmiyordu, o yalnız bir şey için çalışmakta devama kuvvet bulabiliyordu; şimdi o şey, Lâmia da, elinden gidiyordu. Bundan sonra kimin için çalışacak? Nasıl bir ümide hayatını vakfedecek?