!!SPOİLER!!
Baştan sona çok akıcı ve güzeldi. Normalde dram severim, beni o kadar fazla etkilemez Ama Niyx ın ölümü beni paramparça etti Sonradan gelen bir karaktere bu kadar bağlanacağım hiç aklıma gelmezdi. Sadece bağlanmak da değil, kesinlikle enn çok özgürlüğü hak eden oydu. Sırf bunun için o kadar çok fedakarlık yaptı ki. En kötüsü de bundan kimsenin haberinin olmaması. Herkes onu kötü biri sanırken aslında en büyük kahraman oydu.
Onun dışında Alex'in ailesinin kızlarını hiç arayıp sormamaları ve hiçbir şeyden haberlerinin olmaması biraz garip. Alex ölüm kalım savaşı verirken bunlar toprak keşfetme peşinde
Sonunda kaiden ile olan ilişkileri biraz daha önplana çıktı. Diğer kitaplarda sadece kısa konuşmalar falandı ama bu kitapta baya baya sevgili oldular sonundaa Alex'in karakter gelişimi de çok güzel. İnanılmaz bir gelişim gösterdi.
Sürekli onun bir yerlere gidip onları uyarmasına ama kimsenin dikkate almamasına çok sinirim bozuldu. Kız o kadar sizin için geliyo ikna etmeye çalışıyo ama dalga geçiyorlar. Halbuki sizin iyiliğiniz için.Hele ki sonda o kadar dövüşü kazanıp hiç bir şey yapmamalarııı... çok kötüydü.
Bir de her şeyin bir ilaçla saniyeler içinde iyileşmesini çok sevmedim. O kadar yaralanmayla gerçekte olsa yaşayamaz ama küçük bir ilaçla hemen geçiveriyor. Küçük yaralar tamam ama büyükler için biraz daha süre geçse bence daha iyi olurdu,böyle sanki oyun oynuyorlar gibii.
Umarım Roka'da diğer kitapta hemen uyanır. Onu da çokk sevdim artık uyansın.
Çok güzel bir seriydi son kitabı okumak hem çok istiyorum hem istemiyorum çünkü seriye veda etmek istemiyorum Sanırım güzel bir seri okumanın en kötü yanı bu
şehrinazŞiir
Kadim Sezginin Modern Dili: Diriliş İzleğinde Şehrinaz
Yazar: Ebru Asya
Şehrinaz, yazar ve şair Hayrettin Taylan’ın imzasını taşıyan üçüncü şiir kitabıdır. İlk baskısı 2019 yılında Çınaraltı Yayınları tarafından yayımlanan eser, 23 şiirden oluşur. 57 sayfalık hacmiyle ilk bakışta mütevazı bir görünüm sunsa da şiirlerin anlam yükü sayfa sayısıyla ters orantılı biçimde artar.
Eserdeki çalışmalar dil üzerinde kurulan titiz bir denetimle serbest şiir formunda kaleme alınmıştır. Mısraların çoğunlukla uzun tutulması, şiirsel ritmi sabit bir ölçüye bağlamaktan çok, anlamın yayılma ve derinleşme biçimine göre kurulmasını sağlar. Kıtaların harf ve sayı sistemleriyle ayrılması metnin içsel bölünmesini görünür kılarak, düşünsel duraklar oluşturur.
Kitaba adını veren Şehrinaz, şiirlerin genelinde somut bir figür ya da tekil bir muhatap olmaktan öte; şairin aşk, metafizik yöneliş ve tarihsel bilinç hâllerini kendisinde toplayan çok katmanlı bir sembol olarak belirir. Şairin kendi tanımıyla “Bütün büyük aşkların telmihler eşkâli” ve “Mistik duygulanışların gönül ummanı” olan Şehrinaz, metinler boyunca bazen bir inancın dili, bazen vuslatın adı, bazen de bir hatırlayışın odağı olarak dolaşıma girer. Şiirlerin sonlarında sıkça yinelenen hitap biçimi, Şehrinaz’ı hem özne hem de anlamı toparlayan bir bilinç merkezi hâline getirir; böylece şiirler, tekil bir muhataba değil, çoğul anlamlara açılan bir sesleniş etrafında bütünlenir.
Kitap genel itibarıyla tasavvufî-modern şiir çizgisinde konumlanan, mistik ve metafizik bir poetik hattın sürekliliğini ortaya koyar. Şair, eser boyunca klasik tasavvuf düşüncesini öğretici bir söyleme yaslanmadan, çağdaş bir bilinçle yeniden kurar; şiirler yer yer irfanî bir hitap, yer yer içe yönelmiş bir iç monolog olarak şekillenir. Metinlerde;
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
"Kim Allah'a dayanıp güvenirse Allah, ona yeter. (Talâk,3)
Tevekkül, İslam düşüncesinde iman, teslimiyet ve güven sacayağında derinleşen hem teolojik hem psikolojik boyutlarıyla bireyin hayatına yön veren bir tutumdur. Allah'a iman etmek O'na teslim olmayı, şartlar ne olursa olsun O'na güven duymayı ve O'ndan yardım dilemeyi zorunlu kılar. Fatiha suresinde her gün defalarca tekrarladığımız "Rabbimiz! Ancak sana kulluk eder ve yalnız senden yardım dileriz." münacatı tevekkülün üzerine bina edildiği temel ilkedir.
Kur'an-ı Kerim ve Hadisi Şeriflerde tevekkül, kulun her işinde Allah'ı yegâne sığınak bilmesi ve hayrın da şerrin de ilahi takdire bağlı olduğunu idrak etmesi olarak ifade edilir. "
Bazen Allah size insanların eliyle yardım eder 
Çidemm çok teşekkür ediyorum bu güzel hediyen için:)
Çidemm çok teşekkür ediyorum bu güzel hediyen için:)
Geçen yıl okuyup bitirdiğim ama geçenlerde kitaplıkta gözüme çarpınca dayanamayıp kendimi yeniden içinde bulduğum Medora Günlükleri serisi hakkında, hazır taze taze tekrar okumuşken genel bir inceleme yazmak istedim. Hikayemiz ana karakterimiz Alex’in, hiç istemediği bir okula kayıt yaptırmak üzereyken "Keşke burada olmak zorunda kalmasaydım" diye düşünmesi ve tam o an önünde gizemli bir kapının belirmesiyle başlıyor. Kapıdan adımını attığı an kendisini bambaşka bir dünyada, Medora’da buluyor. Ormanda kaybolmuşken karşılaştığı kişilerden, Akademinin müdürünün ona yardım edebileceğini öğreniyor. özel yetenekli kişilerin eğitildiği Akademiye ulaşıyor. Ancak akademiye ulaştıklarında onları bir sürpriz bekliyor: Müdür gizemli bir keşif yolculuğuna çıkmıştır. Yolculuğa çıkmadan önce bıraktığı notta ise Alex’in geleceğinden haberdar olduğunu ve onun da bir yeteneği olduğunu belirtince, geri dönüş yolu olmayan Alex için bu akademide eğitim almaktan başka çare kalmıyor.
Beş kitaplık bu devasa seri, ilk başlarda sadece bir "okul kurgusu" gibi görünse de zamanla tüm dünyanın kaderini belirleyen epik bir savaşa dönüşüyor. Alex bu süreçte ne yapacağını bilemezken Jordan, Bear, D.C. ve Kaiden gibi harika dostlar ediniyor; onların arasındaki o güçlü bağ ve mizah zaten serinin en sevdiğim yanlarından biri oldu. Ancak serinin ana kötüsü Aven’ın devreye girmesiyle işler tamamen değişiyor. Alex, sadece kendi dünyasını özleyen şaşkın bir kızdan; zihin oyunlarıyla, tehlikelerle ve büyük fedakarlıklarla mücadele ederek arkasındaki kitleye liderlik edebilecek güçlü bir kahmana dönüşüyor. Lynette Noni, seri boyunca ilmek ilmek işlediği tüm gizemleri ve kehanetleri son kitapta okuyucuyu ters köşe yaparak harika bir şekilde çözmüş. Dostluğun gücünü, aidiyet duygusunu ve akademi
Genç Kızlar, Yitik Kızlar·352 syf.·Edebiyat
4/10
2026 51. kitabı
Selam. Güncel olarak epey sinirliyim. Duygularımı daha iyi aktarabilmek için arkadan gerilim müzikleri playlisti açtım. Hazırsanız, başlıyorum.
Kitaba büyük beklentiyle başladım çünkü güvendiğim insanlar tarafından önerilmişti. İlk elli sayfada yarım bıraktım. Aylar sonra geri dönüp birkaç saatte bitirdim çünkü dili gerçekten akıyor. Ve maalesef sinirlenmemin sebebi de tam olarak bu: bu kitap korkunç derecede harcanmış bir potansiyel. Rstan çıkmak için tercih edebileceğiniz bir kitap. Ve arkadaşlar, birazdan söveceğim her şeye rağmen kitap GERÇEKTEN ÇOK YÜKSEK BİR POTANSİYELE SAHİP! Potansiyeli yok sayan yazarlar beni çıldırtıyor.
Yazarı hepimiz tanıyoruz, 
Sessiz Hasta nın yazarı. Ben kitapları yazarın diğer kitaplarıyla karşılaştırmaktan nefret ederim ve konuyu da kıyaslama yapmak amacı ile açmadım zaten. Sessiz Hasta benim için çok tahmin edilebilir ancak hiç tatmin etmeyen bir kitap olmuştu. Sanırım yazar ile sorunlarım var, asla anlaşamayacağız gibi görünüyor. Eleştirime geçmeden önce kitabın konusundan bahsetmek istiyorum.
Hikâye, Londra'da yaşayan grup terapisti Mariana Andros ile başlar. Mariana, bir yıl önce Yunanistan tatili sırasında denizde boğularak ölen eşi Sebastian'ın yasını tutmaktadır. Hayatı durma noktasına gelmiş, hastalarıyla olan profesyonel sınırları bulanıklaşmış ve anılarına hapsolmuş durumdadır. Mariana'nın dünyası, Cambridge Üniversitesi'nde okuyan yeğeni (ve kızı gibi sevdiği) Zoe'den gelen panik dolu bir telefonla sarsılır. Zoe’nin en yakın arkadaşı Tara, üniversite kampüsü yakınlarında vahşice öldürülmüş olarak bulunmuştur. Mariana, yeğenine destek olmak ve kendi öğrencilik yıllarının geçtiği Cambridge'e dönmek üzere yola çıkar. Mariana kampüse vardığında, Tara'nın ölümünün sıradan bir cinayet olmadığını fark eder. Odağında, Yunan
Sessiz Hasta nın yazarı. Ben kitapları yazarın diğer kitaplarıyla karşılaştırmaktan nefret ederim ve konuyu da kıyaslama yapmak amacı ile açmadım zaten. Sessiz Hasta benim için çok tahmin edilebilir ancak hiç tatmin etmeyen bir kitap olmuştu. Sanırım yazar ile sorunlarım var, asla anlaşamayacağız gibi görünüyor. Eleştirime geçmeden önce kitabın konusundan bahsetmek istiyorum.
Hikâye, Londra'da yaşayan grup terapisti Mariana Andros ile başlar. Mariana, bir yıl önce Yunanistan tatili sırasında denizde boğularak ölen eşi Sebastian'ın yasını tutmaktadır. Hayatı durma noktasına gelmiş, hastalarıyla olan profesyonel sınırları bulanıklaşmış ve anılarına hapsolmuş durumdadır. Mariana'nın dünyası, Cambridge Üniversitesi'nde okuyan yeğeni (ve kızı gibi sevdiği) Zoe'den gelen panik dolu bir telefonla sarsılır. Zoe’nin en yakın arkadaşı Tara, üniversite kampüsü yakınlarında vahşice öldürülmüş olarak bulunmuştur. Mariana, yeğenine destek olmak ve kendi öğrencilik yıllarının geçtiği Cambridge'e dönmek üzere yola çıkar. Mariana kampüse vardığında, Tara'nın ölümünün sıradan bir cinayet olmadığını fark eder. Odağında, YunanBu seri neden bu kadar uzun?!
Serinin hepsinin tam özetini yapacağım.
Ben serisinin bir ve ikinci kitaplarını tam okudum. İkinci kitabında cümleler uzamaya falan başlamıştı gereksiz yere. Bir şeyi söylüyor ondan 1 sayfa sonra aynı şeyi bir daha söylüyor. Aslında ben kitap okurken sabırlı biriyim bir kitabı başında bırakmam ama kitap beni çok yordu. Evreni karışık, cümleler karışık, karakterler karışık. Bir de şey var biz okulun müdüründen nasıl daha güçlüyüz. Her işe bazı atlıyoruz yani hiç mi başka biri yok ya. Biz dünyalıyız bir de çok bir şeyden de anlamıyoruz.
Yazar kitabı Harry Potter evrenine benzetmeye çalışmış. Zaten çok saçma bir şekilde Akarnae dünyasına dahil oluyoruz. Ailemiz bizden bir haber umrunda değiliz. Kitapta ebeveynler bizimle ilgilenen insanlar olarak gösterilmiş fakat bizim için yaptıkları hiç bir şey yok. İlgilenmiyorlarsa ilgilenmiyorlar de yani ne gerek var bizi umursuyormuş gibi gösterip aslında hiç umursamamalarına. Çok mantık hatası.
3. Kitabı ve 4. Kitabı atlama sebebim de şu ben Kaiden sahnesi biraz daha çok olsun istiyordum. 3. Kitapta Kaiden kelimesinin sayısına baktım 5 tane falan. Bir de çok saçma yerlerde. Bende bıraktım onu. Son kitabından biraz okuyayım belki sarar devam ederim dedim o da olmadı. Zaten yazar o kadar çok uzatmış ki 5. Kitapta 3. ve 4. kitabı okumuş kadar oldum djdjjdjdj Son kitapta Kaiden'in sahneleri vardı ama o da çok boğdu seride 3 kitapta yapmadığı sahneleri yapmaya çalışmış o da olmamış.
Özet olarak belki biraz daha küçükken okusam sevebilirdim dediğim bir seri. Yani güzeldi ama çok uzatılmıştı. 3 kitaplık seti çıkarmış yani 5 değil.
Toplam seri puanım 6 galiba.