beyaz saçlı yaşlı adamın sokaktaki aksi , aceleci ,işi başından aşkın insanların üzerinde pencereden seslenirken , bu iğrenç dünyadan beyaz bir bulut vasıtasıyla sevecen bir deliliğe geçercesine verdiği bu güzel görüntüyü unutamam. O anda Goethe’nin söylediğini sandığım şu söz bir kez daha aklıma geldi “ Koleksiyoncular mutlu insanlardır “ .