Genç insanların çehresi bile başka, akıl sır ermiyor onlara. Kendilerinin dışında kalan ne varsa silip süpürüveriyorlar; öyle ki geride kalanlar, onlara baktıkça kendi gerçeklerini öğreniyor, gereksizliklerini fark ediyorlar.
Sarayların ve konakların kuytu köşelerinde düzenlenen bir oldu bittiye Kurban edilecek uluslar ve şöyle söylenecek onlara: " Artık çok geç, şimdi ölmemek için tek çare öldürmektir."
Savaşta ölen ve sakat kalanların çocukları kavganın gerçek nedenini çok sonra öğrenecekler; savaşın uluslar arasında değil, hükmedenler arasında kanlı bir hesaplaşma olduğunu uzun zaman bilmeyecekler.
Yalan bize hükmedenlerle birlikte hüküm sürüyor bir gün bütün benzerlikleri siliyor ve farklılıklar yaratıyor. Nereye dönsek, yalandan kurtaramıyoruz kendimizi.