Bir toplumda hayat devam ediyor olabilir; insanlar çalışıyor, evleniyor, çocuk büyütüyor, şehirler genişliyor, kurumlar işlemeye devam ediyor olabilir; fakat bütün bu hareketlilik, eğer anlam üretmiyorsa, yalnızca bir devinimdir, bir ilerleme değildir. Çürüme de burada başlar. Hayat sürerken, hayatın neden sürdüğüne dair içsel bağ gittikçe silikleşmiş, bir yerde de kopmuştu ve hayatın olağan akışı içinde bir hal olarak çürüme başgöstermiştir.
A. TURAN ESIN