Şeyma gün
@mamosteroj
Şu anda okuduğu kitap
Gerçekten Eskimolar ilgimi çok çekiyor diye almıştım kitabı ama malesef o kadar beğenmedim ki. Her hikaye neredeyse birbirinin aynısıydı ve anlamsız, mantıksızdı Sıkıldım diyemem okurken, içim daralmadı ama bir mana da veremedim.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Ayakkabılar, ayakkabıcılar
Kapağında sirf Van Gogh var diye alıp, yıllarca kitaplıkta kaldıktan sonra bir okuyayım deyip başladığım ve kurgu dışı olduğunu farkedince hayal kırıklığına uğradığım daha sonra yorumlarda iyi olduğunu okuyunca tekrar heveslendiğim ve sonunda gerçekten çok sevdiğim bir kitap oldu. Kapağından zaten spoiler yiyorsunuz, adı da kitabın konusunu ortaya koyuyor; ayakkabılar. Kitapta küçük küçük hikayecikler var ve hepsi bir şekilde ayakkabılara bağlanıyor. Böyle söyleyince kulağa çok iyi gelmiyor ama içinde çok ilginç ve eğlenceli anekdotlar var bu da kitabı zevkle okumanızı sağlıyor.
Charlie'nin Çikolata Fabrikası masum değil.
Dünya'da en çok izlenen filmlerden ve kitaplardan biri olan Charlie'nin Çikolata Fabrikası'nı bu yaşımda okuma fırsatına henüz erişebildim, aslında çoğu çocuk kitabını ancak yetişkinliğe eriştikten sonra okuyabildim çünkü ne okulumda ne evimde bu kitapları edineceğim bir kitaplık olmadı. Neyse konumuza dönecek olursak evet Charlie'nin Çikolata Fabrikası dünyanın en çok okunan çocuk kitaplarından biri ve çok seviliyor. Kitabın müthiş bir hayal gücü ile yazıldığını ve bir yetişkini bile heyecenlandırabilecek bir kitap olduğu inkar edilemez. Övülecek pek çok yani vardır ancak çocuk kitabı olarak geçen bu kitabın çoğu çocuğa olumsuz örnek oluşturabilecek davranışlar barındırdığı fikrindeyim. Özellikle kullanılan dil hiç olumlu değil. Örneğin kitapta Augustus Gloop adlı çocuk tanımlanırken " yağ tulumu, şişko patates, lapacının teki, her yanından bıngıl bıngıl et fışkırıyor" tabirleri kullanılmış ve bu tabirler çocuk için defalarca kez kullanılmış. Bunu yaşıtlarından biraz iri bir çocuğun okuduğunu düşünsenize... Veruca salt için ise, Georgina Nine " Esaslı bir sopayı hak etmiş " diyor. Violet Beauregarde için ise " rezilin önde gideni, adinin teki" deniliyor. Mike Taevee için de "şımarık bir velet daha, küçük canavar" ifadeleri kullanılıyor. Bunun gibi daha pek çok örnek var kitapta. Tabi bir de çocukların başına garip kazalar geliyor, onlardan bahsetmek bile istemiyorum. Yani demek istediğim Charlie'nin Çikolata Fabrikası'nı yetişkinken okuduğunuza üzülüyorsanız, üzülmeyin çünkü çocukken okumamış olmanız sizin yararınıza olmuş olabilir.
Ve sonunda Alper Canıgüz okumuş olmanın mutluluğunu yaşıyorum. Tanışma kitabım olarak Alper Kamu 3'lü serisinin ilkini seçtim ve bence iyi bir seçimdi. Zaten yazarın henüz fazla kitabı yok. Kitap oldukça eğlenceli ama salt eğlence üzerine kurulu değil. 5 yaşındaki dedektifimiz Alper Kamu kendisi ile bizi de varoluşsal sancılar, içsel hesaplaşmalara çekiyor (ismi tanıdık gelmiştir, bkz. Albert Camus) ve günün sonunda cinayeti çözerek hepimizi zekasına hayran bırakıyor. Tabi kitabın 5 yaşındaki çocuk üzerine kurulmuş olması kimi zaman ama bir çocuk böyle olmaz ki dememize sebep oluyor ama hatırlatırım ki bu Nietzsche'yi çerez niyetine okuyan bir çocuk yani anlayacağınız gibi normal bir çocuk değil. Bu absürtlük de eğlencenin dozunu artırıyor
Kitaba iyi başladım, ortalarda sevdim sonlara doğru ise biraz düşüşe geçtim diyebilirim. Gayet güzel bir durum okurken olay birden başka boyutlara, evrenlere kaydı ve bu beni biraz afallattı çünkü kitaba başlarken böyle bir şey beklemiyordum malesef o noktadan sonrasını beğenmedim. Murakami nedense bana iyi bir anlatıcı ama güçsüz bir kurgucu gibi geliyor ya da kitaptaki Sumire karakteri gibi, kafası dolu ve hepsini yazıya döküyor ama yazıları anlamlı bir bütün oluşturamıyor. Diğer taraftan kitap benim için umut, umudun yok oluşu ve tekrardan doğuşu anlamına gelecek ögeler barındırıyordu ve bu metaforu sevdim ama yazarın o umudun doğuşunu minik bir kırıntı ile bırakması, kitabı sona bağlamaması canımı sıktı diyebilirim. Yine de kitapta kendim için çok özel cümlelere denk geldim, bol bol satır altı çizdim, genel olarak düşünürsek kitap okunabilir diyorum.
