Varvara Alekseyevna
@manikferah
İstanbul
İstanbul
142 okur puanı
Temmuz 2017 tarihinde katıldı
Uzun süredir kitaplarını okumayı erteledigim yazarın (Sabriye Cemoluk) yerel tarihle ilgili yaşananları bir aile üzerinden ilk elden bize aktardığı kıymetli bir eser. Önsözünde ailenin en küçük kızı 'Lebibe'nin yazarın anneannesi olduğunu öğreniyoruz.
Osmanlı'nın bir imparatorluk olması ve kaybedilen toprakların da fazla olması nedeniyledir ki, romanda göçlerin hayatımızda kuşaklar boyunca süren psikolojik ve sosyolojik travmalarina şahit oluyoruz.
Osmanlı'nın son donemleri, Cumhuriyetin ilk yılları, 1911 den başlayıp 1967 yılları icinde geçen dönemin siyasi olaylarını da kapsıyor.(6-7 Eylül olayları- 27 Mayıs ihtilali)
Elinize alıp okumaya başladığınız ilk andan itibaren okuyucuyu icine çekip, sarıp sarmaliyor. Bu sıcakta 40-50 sayfayı bile zor okurken yaklaşık 700 sayfalık eseri iki gün içinde bitirmemi başka türlü açıklayamam.
Yıllarca birbirlerinin kültürlerine saygı göstererek kardeşçe yaşamış Türk, Rum, Ermeni, Yahudi'lerin sınırlarla mahvolan hayatları...
Romanın en önemli karakterleri Habibe ve Lebibe kardeşlerin hüzünlü hikayesi..
Ne kadar itibar edersiniz bilemem ama hiç tereddutsuz okuyabilirsiniz.
Hayatlarının son safhasında sevgiye ve ilgiye fazlasiyla ihtiyacı olan çoğunluğu yaşlı ve kanser hastası olan insanlara ırk,din,dil gözetmeden sadece insan olarak bakan ve gönüllü olarak yaptığı bu hizmeti de sevgiyle yapan yazarın, Gerçek hikayeleridir. Onların kalplerine nasıl dokunduğunun hikâyesidir.
Edebi bir eserden ziyade insanlık dersi veren bu eserde yirmi altı ayrı hayatın son demlerine şahitlik edeceksiniz.
" O gün odalarına girdiğimde kararımı çoktan vermiştim. Aynı odada yatan Gitta`nın avucunda bir haç, Nebiye`nin elinde ise annesinden hatıra kalan kahverengi tesbihi vardı. Her biri inançları doğrultusunda dua ediyorlardı. Sonsuzluk yolculuğuna çıkacak olan iki güzel insanın bu görüntüleri, zihnime bir çivi gibi saplanmıştı. O gün bu gündür bu görüntüyü aklımdan bir türlü çıkaramadım. Ve anladım ki neye inanırsak inanalım, neye taparsak tapalım, bu yolculuğa hepimiz er ya da geç, aynı yoldan geçerek gideceğiz. Korkularımızla, acabalarımızla, keşkelerimizle, iyi ki var dediklerimizle ve her şeyden önemlisi tüm hayal kırıklıklarımızla... Yolculuk saati gelmeden önce yapmak istediğiniz hiçbir şeyi ertelemeyin."
Jack London'u okuyup da hayal kırıklığına ugramisligim yoktur. Tabii ki favorim hâlâ 'Martin Eden'dir.
Nasıl Sait Faik okurken burnuma deniz kokusu geliyorsa, London okurken de bunu hissedecegimi biliyorum. Zaten denizlerde hayat sürmüş, deniz aşığı bir adam.
Çok çabuk okunuyor, sadece bazı yerlerinde bir paragrafta bile beş-alti tane denizcilik terimine rastlayabilirsiniz. O biraz can sıkıyor, Yordam yayınları bunu kitabın sonuna terimler için bir sözlük koyarak telafi etmiş.(İş ki; Okumadan önce fark edebilmekte)
Konusundan bahsetmeyeceğim. Bir çocuğun gözünden hayata bakmak, kendisinin küçük, cesaretinin büyük olması harikaydı.
Son olarak başka yayinevlerinde "Denizin Çağrısı" ismiyle basılmıştır. Bilginize.
Kitap, 1900 lerin başında sefaletle sürünen Rumen halkının, Stanılesti, Bainilasti ve Hodivioaia kasabalarının (isimlerini bakarak yazdım) ve onbinlerce köylünün Romanya hükümeti tarafindan katledilmesi ve katillerinin cezasız kalması, sanki bu olay kendiliğinden olmuş gibi öylece geçip gitmesine bir ithafıdır 'Balkanların Gorkisi'nin.'
Panait İstrati'nin mahzun romanı.. kitap bitene kadar yemek yemeye utanırsınız. O kadar açlık içindedir Baragan'ın insanları. Bir ceviz büyüklüğünde 'mamaliga' ile doymaya çalışılır genelde. Salah birselin önsözünü yazdığı baskısı olan bu kitapta İstrati'nin insanlarına bakış da vardır. Zaten hüzünlüdür, yorgundur, fakirdir, iyi huyludur İstrati'nin kahramanları ama burada ayrıca çaresizdirler de.
Şimdiye kadar okuduğum bütün romanlarında olduğu gibi kısmen ve üstü kapalı da olsa "arkadaşlık"temasına değinmeden geçememiş
Kısa yazılmış ama uzun düşündüren eseri okumanızı dilerim.
Gündelik hayatta çok sık duyduğumuz siyasi yalanların ve yanlış akıl yürütmelerin, kitleleri nasıl peşinden sürükleyebildigini merak edenlerin okuması gereken bir eser.
Yazıları hem akademik temellerle desteklenmiş,hem de okuyucuları detaylarda bogmayacak şekilde ismi gibi Yalın yazılmış.
Elimde bir kırmızı kalemle satırları çizerek okuduğumu söylemeliyim. Bakış açınızı değiştirebilecek, zihninizi besleyen bir eser.
Bu arada klasik mantıkla ilgili hiç bilgiye sahip olmayanlar için, müthiş sade ve anlaşılır bir şekilde anlattığı ilkeleri okuyarak bilgi edinebilirler.
Okuyun, okutturun! Esen kalın
