ezgi cebeci
@mapierg
“Bütün bu insanların içlerinde, eksilen, yok olan, yiten bir şey vardı. Balonlarla birlikte uçup giden bir şey. Tek balon kalmamıştı kentte. Hepsi uçup gidiyordu. Bütün o insanlar, o uçup giden yok olan şeyin ne olduğunu anlamaya başlamışlardı şimdi. Yüzlerce balonun taşıdığı küçük çocuk, masmavi aydınlık bir gökyüzünde, küçücük bir nokta gibi kalmıştı. Daha aydınlık, daha mavi başka bir dünyanın yolcusuydular artık. Gökyüzünde küçüldüler, küçüldüler. Sonunda görünmez oldular.”
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
“Tahmin etmek imkansızdır. Ama şimdiki zamanı çok iyi bilirsen geleceği kontrol edebilirsin.”
“Dünya benim diyenler
Ecel aldı yer gizledi
Fani dünya kime kaldı
Gelimli gidimli dünya
Son ucu ölümlü dünya
Akibet, uzun yaşın ucu ölüm, sonu ayrılık”
