"Yavaş yavaş müzik ve onunla birlikte yaşamımın ilk yıllarında eşlik etmiş olan neşe de yok oldu. Neşe, evet en çok özlediğim şey bu olmuştur. Sonraları mutlu oldum ama mutluluk neşenin yanında güneşin yanında elektrik lambası gibidir. Mutluluğun hep bir nesnesi vardır, bir şeyler yüzünden mutlu olunur, varlığı dışarıdan bir olaya bağımlıdır. Oysa neşenin nesnesi yoktur. Belirgin olmayan bir nedenle sarar seni, varlığı güneşe benzer, kendi yüreğinin ısısıyla yakar."
"Sanıyordum ki, inanmak istiyordum ki, bu hep böyle sürecek. Ne yazık ki sabun köpüklerine takılıp havalarda uçmuyoruz mutluluk içerisinde; yaşamlarımızda hep bir önce ve sonra var ve bu önce ile sonra, bir av üzerinde atılan ağ gibi konuyor üzerimize."