Hayatın senin olsun, istersen hayatım da. Ama sen kendinin bile olamayacaksın artık… Ben yaşadıkça, adım söylendikçe…
Seni bensizliğe ve kendimi sana mahkûm ediyorum.
Göreceksin, bir gün her yerin şu mektuplar, şu resimler gibi kül olup dağılacak. Bir tel bile kalmayacak saçlarından. Niceleri gibi sen de göçüp gideceksin bir gün. Önce gençliğin terk edecek seni. Ellerin buruşacak, belin bükülecek, ak pak olacak saçların. Boş bir çuvala döneceksin. Sonra, aynaya bakınca bugün çok güvendiğin güzelliklerinin de seni birer birer bıraktığını göreceksin. Gözlerinde o vahşi parıltı kalmayacak, bütün ateşi sönecek dudaklarının.
Gelebilsem ne değişecekti ki? Beni hatırlayacak mıydın? Hatırlasan da sevinecek miydin gelişimden? Gözlerinin içi gülecek miydi? Hiç konuşmadan, "Ben de seni özledim," diyebilecek miydi ellerin? Hayır, değil mi? Öyleyse hiç gelmeyecegim sana. Böylesi daha iyi.
Marcus AKMAN
, 2024 okuma hedefini ekledi.2024 OKUMA HEDEFİ
21/30 kitap - %70 tamamlandı
21 kitap okudu
30 kitap
5,5bin sayfa
0 inceleme
51 alıntı
