"bilseydim, bu mutluluğu koruyabilir, her şey de bambaşka gelişebilir miydi? evet, bunun hayatımın en mutlu ânı olduğunu anlayabilseydim, asla kaçırmazdım o mutluluğu."
sevgiyi muhteşem bir iyilikle, yüreklilikle birlikte düşünmek gibi evrensel bir hatamız var. oysa bencil bencilce sever, zalim zalimce. mori morissonun da dediği gibi sevgi asla sevenden daha iyi değildir.
tütünümü, anahtarlarımı aldım, evden tam çıkıyorum, bir şeyin eksik olduğunu eksik olanın ruhum olduğunu fark ettim. önemsemedim. yol, bana uygun bir ruh önerebilirdi.