Şu bir gerçek ki her insan diğerleri için derin bir sır ve gizemdir. Gece vakti büyük bir şehre girdiğimizde, birbirinin üzerine kümelenmiş evlerdeki her bir insan kendi sırlarıyla kapatır evinin kapısını. Ve her bir odadaki insan sırlarını da hapseder odasına . Oradaki yüzlerce ,binlerce göğüsteki her atan yürek en yakınındaki kalp için bile sırdır. Korkunç şeyler, belki ölüm bile, tek başına böyledir. Arkadaşım öldü, komşum öldü , ruhumun sevgilisi öldü; bu, amansız bir birlikteliktir ve hayatımın sonuna kadar içimde yaşatacağım sırrın sürüp gitmesidir.
Kendimden verdiğim tavizlerin sonu burada bitiyordu. Hayat bana bencil olmam gerektiğini o kadar ağır şartlar altında öğretmişti ki.. Zamanın en iyi ve en kötü öğretmeni zamana eşlik eden hayattı. Kötü bir öğrenci de olsam beş yılın sonunda öğrenmiştim bencilliği.