Derya Çimen

Yıllar geçtikçe külleneceğine, giderek alevlenen, böylesine sevginin, böylesine saygının, insanlık tarihinde örneği yok. Türk insanı vücuduna Mustafa Kemal'in imzasını dövme olarak kazıtıyor. Dövme yaptırmayan, otomobiline yapıştırıyor, motosikletinin kaskına yapıştırıyor, bebek arabalarına yazdırıyor. Vefatından neredeyse bir asır sonra, hiç tanışmadığı, hiç görmediği insanların bedenine imzasını atan bir başka lider yok. Her 10 Kasım' da yeniden doğuyor.
Reklam

Derya Çimen

, bir kitap okudu
8/10
·160 syf.·
Beğendi
·
4 günde okudu
·
2019 54. kitabı
Hüseyin Rahmi Gürpınar
7.6/10 · 25,5bin okunma
Moskova büyükelçimiz Vasıf Çınar, Çankaya'ya geldi, Mustafa Kemal çalışma odasındaydı. Dalgın dalgın kitap okuyordu. Vasıf Çınar boşboğazlık etti. "Paşam bu denli kitap okuyarak kafanızı yoruyorsunuz, siz Samsun'a çıkarken böyle kitap okuyarak mı çıktınız" deyiverdi. Mustafa Kemal gülümsedi. "Bu tür lafları çok sık duyuyorum, işi gücü yok herhalde kitaplarla uğraşıyor diye dedikodumu yapıyorlarmış, çocukluğumda da böyleydim, elime üç beş kuruş geçince muhakkak yarısını kitaba verirdim, eğer aksini yapsaydım Atatürk olamazdım" dedi. Kitap okumayanlara "saman kafalı" diyordu. "Eksik kafalı" diyordu.
Öğrenme iştahı doyumsuzdu. Kitap okumak, nefes almak gibiydi.
Yağcılığından sıkıldığı kişiler için çarpıcı bir benzetme yapıyordu. "Çöp tenekesine her türlü süprüntüler konur, ne kadar boşaltsanız, dibinde yapışık bir şeyler kalır, işte bu o şeylerdendir" diyordu..
Reklam