gülfizar

Ferman sende, ama güzel yaşamak bizde: Senden ayığız bu sarhoş halimizde. Sen insan kanı içersin, biz üzüm kanı: İnsaf be sultanım, kötülük hangimizde?
Sayfa 27
Reklam
Büyükse de isyanım, kötülüklerim, Yüce Tanrı'dan umut kesmiş değilim; Bugün sarhoş ve harap ölsem de yarın Rahmete kavuşur elbet kemiklerim.
Sayfa 15
Hiçbir zaman olmamak ile olmak arasındaki kesin geçişi görememişimdir.
Sayfa 88
Fakat, mesele bu değildi; mesele, bir şeyleri, sıcak bir çorbanın kokusunu duyar gibi hissedebilmekti. Bense bunu hiç becerememiştim. Ne tabiatı, ne insanları, ne de olup bitenleri hiç sevememiştim; kendimi bile, kendi yaptıklarımı bile.
Sayfa 61
Uyku, zamanımın dörtte birini, dakikaları saymadan geçirmemi sağlıyordu.
Sayfa 44
Alıntı
Reklam