“Yas tutmanın kötü tarafı etrafınızdaki dünyanın dönmeye devam etmesidir," diye konuşmaya başladı, “Siz kendinizi berbat hissediyorsunuzdur ama diğer herkes işe gider, sinemaya gider, komedi filmleri izler ve güler, normal bir şekilde uyur ve evet... Öylece hayatlarını yaşamaya devam ederler. Bir anda kendinizi tamamen yalnız bulursunuz çünkü etrafınızdaki insanlardan tamamen farklı hissedersiniz. Kızgınsınızdır, çünkü şöyle düşünüyorsunuzdur: ‘Bir dakika, ne olduğunu bilmiyor musun sen? Dünya başıma yıkıldı benim!' Gerçek şu: Hayır. Hayatın akışında siz başka birilerinden, diğerlerinden daha önemli değilsinizdır. Dünyanın sonunun geldiği falan da yoktur. Gündelik hayat akıp gider ve bir şekilde sizi de sürükleyip götürür. Ve inanılmaz bir işkence, korkunç bir hakaret gibi görünen şey, aslında tekrar hayatınızı toparlamaya dair olan o tek şansınızdır. "
"Psikiyatrist bir bakıma bana "gereğinden fazla üzüldüğümü" söyledi ve "Bu nasıl olabilir kİ?" diye düşündüm. Bana kalsa yeterince üzülmüyordum bile çünkü kalbim hâlâ atıyordu. Hâlbuki ben sen olmadan yaşayamayacağımı sanıyordum, ciddiyim."
"Hiçlik içimde gittikçe yayıldı; hiçbir hissi, görünüşü, kokusu, sesi, tadı yoktu. Ben, içinde hiçliği barındıran bir insan kostümü hâline geldim. Halk arasında buna depresyon diyorlar."