M4rla
@marlaes
𝓜♡
𓆝 𓆟 𓆞 𓆝 𓆟
Şu anda okuduğu kitaplar
“Londra açgözlüydü, ganimetleriyle semiriyordu ama yine de her nasilsa, açlık cekiyordu. Londra hem akla hayale sığmayacak kadar zengindi hem de acınacak kadar yoksuldu.”
M4rla
İçim dışım Londra oldu 😮💨
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
“Dün sabah Naziler, Carriveau yakınlarındaki küçük bir köy olan Oradour-sur-Glane'e kadar ilerlemiş ve herkesi silah zoruyla kasabanın kilisesine sürüklemişti. Sözde belgelerini kontrol edeceklerdi.
"Köydeki herkesi," diye fısıldadı Viann'in konuştuğu kadın. "Erkekler. Kadinlar. Çocuklar . Naziler hepsini vurmuş. Sonra kapıları kapatmış, herkesi içeri kilitlemiş ve kiliseyi yakip küle çevirmişler." Gözleri yaşlarla doldu. Gerçek bu."
M4rla
10 Haziran 1944'te Alman işgali altındaki Fransa Haute-Vienne'deki Oradour-sur-Glane köyünde, kadınlar ve çocuklar da dahil olmak üzere 642 kişi Nazi Waffen-SS askeri kolu tarafından katledildi.
“Zavallı Türk kadını için ev içinde bedenini hareket ettirmeye iki büyük vesile vardır. Ya ortalık süpürmek adına hasır süpürgeyi alıp iki kat olarak evin bütün mikroplu tozlarını yutmak... Yahut çamaşır adına legen basında akşama kadar bütün ailenin kirlilerinin sıcak su içinde saldıgı zehirli buharları teneffüs etmek... iste bizim en büyük egzersizimiz, sporumuz bundan ibarettir.”
Nur isimli okura yanıt verildi
M4rla
Keske..
Bu kitap tam kalpten yüksek sesle konuşan bir roman.
Suat, duygularını bastırdıkça boğulan bir kadın;
Necip, sevmemesi gerekeni sevip içten içe çürüyen bir adam;
Süreyya ise her şeyin ortasında, “mutluyuz sanan” ama aslında hiçbir şeyin farkında olmayan bir koca.
Roman boyunca neredeyse hiçbir şey olmuyor gibi ama aslında her şey oluyor.
Bir bakış, bir sessizlik, bir rüzgâr sesi bile aşk itirafı kadar gürültülü. Eldiven sahnesinde ise içimden “Abartt Necip” demek geldi ama Mehmet Rauf’un kalemi o kadar güçlü ki, cringe bile edebiyatın bir parçası oluyor :)
Kitapta Eylül aslında bir mevsim değil, bir ruh hali. Hani yaz bitince o boşluk hissi gelir ya, işte kitap boyunca o his var. Mehmet Rauf demiş ki sanki: “Ben insanların kafasının içindekini yazıcam, dışarıda ne olduğu umrumda değil.” :\
Yani Eylül kitap biraz sabırlı okura hitap ediyor, aceleci okurlara göre değil. Ama yani tempo çok ağır. Aksiyon sıfır Çok yavaş ilerleyen bir kitap. Bazen diyorsun ki “hadi artık bir şey olsun!” olmuyor. Çünkü Eylül bir eylem romanı değil, bir iç hesaplaşma romanı. Ağır tempolu, ama son sayfada boğazında bir düğüm bırakıyor. 
Mehmet Rauf 
Eylül
Mehmet Rauf Eylül
hanifi yikilmaz isimli okura yanıt verildi
M4rla
Teşekkürler :)