EDA
@marsli
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Aynanın Sonu
Geçmişte ne suç işlediğinizi, neyin bedelini ödediğinizi düşünmek boşunadır. Çünkü insan geçmişinin değil, geleceğinin bedelini ödüyor. Hak ettiğim nasıl bir gelecek? Bugün hangi geleceğin hesabını veriyorum? Bu sorular insanı sürekli bir "şimdi"nin içinde tutuyor.
Sayfa 65
Eymir'de "Ulis'in Bakışı"
Araba kullanırken konuşursam dikkatimin dağılacağını sanıyordu. Solda, kaldırımda birinin yürüdüğünü gördüm. İşte dedim içimden, içinde biriken sıkıntıyı adımlarıyla boşaltmaya çalışan iflahsız yalnızlardan biri. Erkenden yola düşmüştü. Eşofman değil kot pantolon vardı üzerinde. Kabanının yakasını kaldırmıştı, boynu görünmüyordu. Verdiğim hüküm erkendi. Çalıştığı yere gitmek için yola düşen, biraz sonra otobüs durağında üşüyerek bekleyecek bir işçi olabilirdi, iç sıkıntısı denen şeyi gereksiz buluyordu belki de.
Sayfa 50
Gerisi Teferruat, Kısaca "Eyvallah"
"Salih Abi haklı," diyor Serkan, ağır ağır konuşmaya devam ediyor. "Üzerinde durmazsak unutulup gidebilir anılar, gider ama bir gün mutlaka geri döner. Kimi küçük kimi büyük anılar, özenle sakladığımız nesneler gibi, anarak hikâye ettiğimizde hiçbir yere kaybolmaz; ölür ve yeniden doğarlar, tıpkı ay gibi, asmanın üzümleri gibi, bize ürettikleri alışkanlıkları bağışlayan atalarımız gibi, hiçbir yere kaybolmaz anılar."
Sayfa 134
Gölge Ufku
"Bugün anlamını yitirdiler; kir, karanlık, aydınlık... Kendi anlamlarının dışına çıkarıldı her biri, öyle bakma bana, gerçek bu; bir inanç inşa edeceksen işe sözcüklerden başlamalısın çünkü insanın inanca sıkı sıkı tutunmasını sağlayan sözcüklerdir: Sözcükler her şeydir ve her şey arındırılamayacak kadar kirlendi, güzel kızım. Üstelik kendi kirine âşık herkes; daldan dala atladım yine değil mi?
Sayfa 106