Mehtâba olurdu sâye güster
Ta olmaya nuru bar-ı dilber
Etmezdi ayağ üzre reftâr
Sâyem düşe yârı ede bidâr
(Işığı, sevgilisine yük olmasın diye mehtaba gölge olurdu
Gölgem düşüp sevgilimi uyandırır diye ayakta dolaşmazdı)
"Yaşadığımızı anlamak telaşıyla bekliyoruz... Varlığımıza ikna olmak umuduyla bekliyoruz... Kısacık bir an için de olsa, ölmeden az önce de olsa varlığımıza ikna olmak umuduyla..."