Küçüktüm Sadako yu okuduğumda ve sanki bir anda büyüdüm. Çaresizlik ve Umudun başabaş yarıştığı bu yaşanmış hikaye tamda hayatı anlatıyor. Bu kadar acı yaşayanlarımız az olsada bilmek dahi olgunlaştırıyor.
Biz büyükler yada daha doğrusu biz büyüdükçe herşey hakkında sabit fikirlerle yaşamak nasılda kolay geliyor. Hiç bir şeyi ilkkez görmüş ilkkez tanımış gibi davranamayız mı?sahii ön yargılarımızı bir köşeye koyup birşey üzerinde hiç bilgimiz yokmuş gibi yeniden düşünemezmiyiz?
Rüzgâr esip bütün kâğıtları dağıtmadan önce bir şey
düşünmeliydi. Belgeleri taşımak için yeni bir şeye ihtiyacı
vardı. Hemen ikili teknesini evirdi çevirdi, evirdi çevirdi…
Ve bir kutuya dönüştürdü.