kübra
@masalgemisi
53 okur puanı
Eylül 2024 tarihinde katıldı
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Bazen iki insan arasındaki bakışma o kadar uzun sürer ki sizi sarsar.
Kendini sevmek, bazen gitmekle başlar.
Colleen Hoover, sevmenin, affetmenin ve en çokta gitmenin ne kadar cesaret istediğini öyle gerçek anlatmış ki, kendimi bazı cümleleri tekrar tekrar okurken buldum. Ryle’ı sevmemeye çalıştım, ama sevginin bazen nasıl bir tuzak olabileceğini gördüm. Atlas’ta sığınak buldum ve Lily’de kendimi. Çünkü bazen birini sevmek, kendinden vazgeçmektir. Ve bazen en doğru seçim geride bırakmaktır.
Kitabın adı gibi. Bizimle başladı, bizimle bitti. Ama içimde bir yerlerde bu kitap hâlâ devam ediyor. Çünkü her kadın biraz Lily, her yara biraz aynı yerden açılıyor.
Hepimizin bir sınırı vardır. Kırılmadan önce katlanmaya hazır olduğumuz şeyler. Her olay, sınırından ufak bir parça götürür. Kalmayı seçtiğin her sefer, bir sonraki sefer gitmeni daha da zorlaştırır. Sonunda, sınırını tamamen unutursun çünkü; şöyle düşünmeye başlarsın, ‘Beş yıldır buna katlanıyorum, beş yıl daha ne olur ki?’
