~ Kendimi dışarıdan görmeyi ne çok isterdim. Bir başkasının gözlerinden bakarak izlemeyi ve tüm benliğimle içinde oluştuğum, geliştiğim ve var olduğum bu fiziksel bütünlüğe öylece bakmak.
“Bilmiyorum ne vardı saçlarında..
Rüzgar mı delice eserdi,
Gözlerim mi öyle görürdü yoksa..
Saçlarının her hali hoşuma giderdi.”
Aslında bu kadar basit güzel sevmek, bir o kadar da meşakkatli ama tam da bu şekilde. Asaf’ın sevdiği gibi sevilmemiz dileğiyle.